Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Gurbette hayalin gitmez gözümden
Her lahza karşıma çıkarsın Annem
Evladım diyerek benim yüzümden
Nice ızdıraplar çekersin Annem

Her gece uykunu böldün severek

Yaşım seksen; ümit, hayal mi kaldı?
Yanımda bir evlat, iyâl mi kaldı?
Şu yalan dünyaya meyal mi kaldı?
Sıfıra sıfır var, elde bir, elde.

Mana unutuldu, insan keşmekeş.

G urbet ellerindeki Ö mürboyu Ç ileler.
Ö mürboyu sürecek, entrikalar hileler.
Ç ileler çekmeyenler, göçü nerden bileler.

G öç yolları uzadı, sınır hudut kalmadı.
Ö zlemin acısı zor, zehire benzer tadı.

Heyhat! dolu dolu yaşayamadım.
Kaçırdım elimden seni ey zaman.
Yetişemiyorum, kırık kanadım.
Bu acelen niye, derdin ney zaman.

Seni hiç tükenmez, bitmez sanırken,

Başka yerim mi var ki?
Burdayım, sormadan gel.
Kim sorar, kim açar ki,
Kapımı vurmadan gel.

Tedirgin etme nazla.

Himmetiyle örnek oldu bizlere.
Yüzleri güldüren deniz feneri.
Deryalarda kalmış çaresizlere,
Yolunu bulduran deniz feneri.

Engeller tanımaz durmaz bu katar.

Yer ve zamanını biliyor yazan.
Azrail'i sebep gösteriyorlar.
Birinin elinde gelirsin bazan,
Onada şeytana uydu diyorlar.

Kapılar ardında, yüze çıkmadan,

-Bu aynada sır gitmiş, zor alıcısı olur.
-Bitli baklanın bile kör alıcısı olur.
Duymadın mı? "Dabaksan it bokuna muhtaçsın."
İstersen getir bekle, gör; alıcısı olur.

Nisari Özdoğan

Doktorlar çoğaldı yareler azdı.
İlacını kendin hazırla oğul.
Şimdiki küçükler,büyüğe kızdı,
Gezme padişahla,vezirle oğul.

Giderini gelirin ile denkle.

Şu ayrılık gene bize geldi mi?
Sabahtan uğrayıp daladı gitti
Ben ağladım, nazlı yarim güldü mü?
Göz yaşı bağrını suladı gitti

Vatandaki gurbet bile çok zorken