Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Günlerin en karasından
Ayağa kalk Adıyaman
Molozların arasından
Ayağa kalk Adıyaman

Diz üstü çökme ey şehir!

insan bazen nereye gittiğini...
... kendi bile bilmemelidir
irade beyinde değil...
...ayaklarda olmalıdır

Kısa fetret döneminde
Türkiye oyunu gördü
Aslan postuna bürünmüş
Çakalı, koyunu gördü

Müslümanın ülkesinde

Mazlumların âhısın sen
Ayasofya, Ayasofya! ...
Mabetlerin şahısın sen
Ayasofya, Ayasofya! ...

Ne kahırlar taşıyorsun

Bir dedenin torunuyuz
Kökün de dalın da bizim…
Bir mâzinin yarınıyız
Morun da alın da bizim…

Aynı güneşin ışığı…

“Hoşça bak zatına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dide-i ekvan olan âdemsin sen”(Şeyh Galip)

okunacak en büyük kitaptı(r) insan…
dağlar taşlar taşıyamadı ufacık bir yüreğin taşıdığını
rüzgarlar erişemedi kanatsız hayallerinin hızına

Sillesini vurdu zaman
Ayna beni tanımadı
Tuzağını kurdu zaman
Ayna beni tanımadı

Gayri geri gelmez giden

Evlerin direğidir o...
Baba candır, babacandır
Evlâdın yüreğidir o...
Baba candır, babacandır

Yuvaya kol kanat gerer

Zemheri gecesi yorganım oldun
Düşerken tuttuğum urganım oldun
Hem aldığım nefes hem kanım oldun
Gönlüme iksirdir her öğün sanki
Babamın dönüşü bir düğün sanki

Güzellikler ondan menkul
Kim demiş ki azdır baba?
O bir töre, o bir okul...
Gönüllerde hazdır baba!

Gür çıkan sesimizdir o!