Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Bilmemek bilmekten evlâ
Cehalet mutluluk verir.
Cahili kayırır Mevlâ!
Cehalet mutluluk verir.

Ne diye kafa yorayım

En büyük değerdi fikir namusu
Şanlı bayrağımda al Cemil Meriç
Başının üstünde tuttu kamusu
Fikir kovanında bal Cemil Meriç

Mâziyi bugüne bağladı gitti

Bu âlem-i fenâda var mıdır ana gibi?
Açar gönül bağında bir gül-i rana gibi
Zamanın beşiğinde evlâttır uyuttuğu
Yalanın karşısında hakikattir tuttuğu
Duaya durduğunda öne eğilir başı
Nedamet giryesidir kirpiğindeki yaşı

Cinnet getirdi zalim, anlayış fukarası...
Kanadı Çankaya'da yüreklerin yarası

Her şey tersine döndü, hayat durdu bir anlık
Söndü bahtın yıldızı, şimdi gökler karanlık

Çeyrek asır evveldi, gönlüme sendin esen
Seneler değiştirdi; ne ben benim, ne sen sen

Çile üstüne çile, süründürdün yetmez mi?
Can bedenden çıkmadan bu ıstırap bitmez mi?

Umutlarla bezensinler
Çocuk gülse dünya güler
Hakikate özensinler
Çocuk gülse dünya güler

Gül bahçesi yüzleriyle

Çocuklar kırılgandır, kristal bir şişedir
Tebessümün kaynağı, hayattaki neşedir
Milliyetleri dünya, bayrakları güneştir
Kötülüğü bilmezler hepsi birer kardeştir
Yüklemeyin omzuna dünyanın çilesini
Yemeden büyüsünler kaderin sillesini

Düşman Çanakkale'nin dört bir yanını sardı
Kıyameti dünyada görmek nasipte vardı
Dur demek gerekirdi o arsızca akına
Çirkin yüz ayan oldu geldiğinde yakına
Vatana kurbandınız siz cengâver yiğitler!
İslâm'ın son ordusu, ey mübarek şehitler!

Kirpiğime çiy düşer bir gün daha biterken
Ne varsa mâzi olur hayat devam ederken
Can kırıkları batar çıplak ayaklarıma
Elimden bir şey gelmez zaman kayıp giderken

“Bir niyazım vardır pirler pirine
Yetiş Hacı Bektaş sen imdat eyle
Gerçek erenlerin hüsn-i nuruna
Yetiş Hacı Bektaş sen imdat eyle”(Âşık Daimî)

Hepimizi yakar öfke ateşi