Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Ruhumuzu besleyen mübarek beldesin sen! ...
Hasretin dağlar kadar, gönülde, dildesin sen! ...

Mecnun’un Leyla’sısın, hicranın okusun sen! ...
Nübüvvet pınarından yayılan kokusun sen! ...

GÖNLÜMÜN DUYGU MİMARLARI
M.NİHAT MALKOÇ

Her insanın sevdiği,kendine yakın bulduğu ve benimsediği şâir ve yazarlar vardır.Onların fikirleri,üslûpları ve bakış açıları model olur sevenlerine…Daha sıcak buluruz bu kalemleri kendimize ….Tercih sebebimiz olur ruh dünyalarındaki çalkantılar,gel-gitler….Yazarken tesirleri altında kalırız farkında olmadan…Kâğıda döktüklerimiz her ne kadar orijinal olsa da onların üslûbundan izler taşır.
Sanatta etkilenme kaçınılmazdır.Hangimiz güzel bir şiir okuyup da ondan etkilenmeyiz ki? ...Tesiri altında kaldığımız eserler bilinçaltına yerleşir.Duygularımız kabarınca da ona benzer bir şeyler yazmaya kalkışırız.Ama o sadece ilham kaynağımız olur.Körü körüne taklit etmeyiz onları.Hareket noktası olur eserleri bizim için…Taklitle hiçbir yere varılamaz zaten.Taklit eser her ne kadar güzel görünse de orijinalinin yanında sönük kalır.Onun için sanatta etkilenmeye hoş bakabiliriz ama taklide asla! ...
Beni de etkileyen,sarsan,ruhumu harekete geçiren şâir ve yazarlar da vardır şüphesiz…Onları okuyunca bambaşka bir atmosfere girer ruhum…Heyecanlanırım…Kalbimin atışları hızlanır…”Hah işte sanat bu,söz böyle söylenir.Sanki içimden geçenleri okuyup ebedîleştirmiş…vs.” derim.Bu kalemlerin sayısı iki elin parmakları sayısıncadır ancak.

İffet düşmesin yere; hicap olsun, ar olsun
Mızrap değsin tellere; horon olsun, bar olsun

Sermayesi aşk olan, başka mülkü neylesin?
Hüzünkâr yüreğime sultan olsun, çar olsun

Gül kokulu yürekte hicâp olur, âr olur
Âr damarı çatlarsa gönül köşkü nâr olur

Gökkuşağı misâli rengârenk bir kilimiz
Karadeniz’de horon, Erzurum’da bar olur

Doğu’nun gülen yüzü; iffet, arsın Malatya
Bey Dağı’nın üstüne yağan karsın Malatya! ...

Cennetten bir köşesin, tarif edemez sözler
Hicranlı yürekleri sevgin sarsın Malatya! ...

Kaderine mahkûmsun dağların kucağında
Gece vakti dolunay, serenat söyler dağa
Nice can seni özler, gurbetin ocağında
Yeşilin cennetisin, bakirdir burda doğa

Gönlümü yaralayan derdimin ortağısın

“Benden selam olsun Bolu Beyi’ne
Çıkıp şu dağlara yaslanmalıdır
Ok gıcırtısından, kalkan sesinden
Dağlar seda verip seslenmelidir”(Köroğlu)

Yüce dağlarında çiçekler açar

Yusuf için fark etmez ki
Ha kuyuda, ha sarayda…
Davasından çark etmez ki
Ha kuyuda, ha sarayda…

Firavuna kök söktürür

Yücesine çıkıp da seyran eyledim şehri
Gözlerimin önünden aktı zamanın nehri
Mevsimlerden baharsın, ey Ege'nin güzeli! ...
Zamana sığmaz sevgin, ebedî ve ezeli…
Saruhanlı Beyliği toprağında kurulmuş
Medeniyetin mührü tarihine vurulmuş

Yitiğimi bilmesem de
Gece gün arar dururum
Cevapsız, zor sualleri
Kendime sorar dururum

Yozlaşmanın adı moda