Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

sevdanın göç mevsimi, yer ve gök sarı…
şaha kalkmış delice hüzün süvarileri
gecenin yüzü kara, sırılsıklam seherler…
hayalin ayartırken yorgun hissiyatımı
keşkeler kıyama durmuş barut misali
takvimler eylülde demirlemiş zamana

Âşıklar yatağı, yiğitler yurdu
Şanlı bayrağımda aldır Sivas’ım! ...
En çetin zamanda her dem dik durdu
Petekten süzülen baldır Sivas’ım! ...

Yiğit harman olur Sivas ilinde

Doğunun kalp gözü, ulu kapısı
Yanık bir türküdür dilde Erzurum
Güzel Türkiye’min sağlam tapusu
Buruk bir ezgidir telde Erzurum

Dağlar sıra sıra, sırt sırta vermiş

Vezin: Fâilâtün/ Fâilâtün/ Fâilâtün/Fâilün

Sevdalandın neşvemendim aşkı andın Gülnihal

Gül cemâlin gözlerimden gitti sandın Gülnihal

Mekke semalarından bir güneş doğuyordu
Doğan gül yüzlü güneş zulmeti boğuyordu

Devrildi putlar bir bir, dünyayı sardı bir nur
Gönüller bayram yeri, kuşattı kalbi sürur

Ömür dediğimiz şey su gibi akar gider…
Bu dünya bir seyrangâh her gelen bakar gider…

Utanma duygusunu kaybedince insanlar
Ahlak yerde sürünür, haysiyet, vakar gider…

…24 gonca gül’ün aziz hatırasına…

Komandolar doğuyor geceye güneş gibi
Karanlığı yırtıyor, yıldızlara eş gibi

Toprağa akıtıyor o mübarek kanını

…bir rüyadan arda kalan his kırıntıları…

Yüreğime saplanan yokluğun kurşun gibi
Düşlerime abanan hasretin vurgun gibi
Yollarına kapanan adımlar yorgun gibi

SÖZ

Sözü törpülemeden salma dilden dışarı
Cesaretin koynundan neşet eder başarı

AĞLAYAN YOLLAR

Kaybolur ayak izi, yolcuya ağlar yollar
Gün gelir toprak olur bedeni saran kollar