Neydi Diye Sorma Şiiri - Veysi Çiftçi

Bizimkisi mutluluğu hakkı bilen gözlerin temasıydı
Elleri birleştirememenin dayanılmaz zorluğu...
Bakıp da sarılamamanın uyandırdığı kilometrelerce uzaklık hissiydi
Gelişini beklerken geçmeyen saatlerin zalimliği...
Bizimkisi hayal etmeyi mutluluk gören iki kalbin birbiri için atışıydı
Kısacık dakikalara olabildiğince bakış sığdırma çabası...
Beraber yürürken, yol bitmesin diye küçülen adımların fedakârlığıydı
Her akla geldiğinde gülümseten dalgınlığın sürekliliği...
Bizimkisi bakışan kalplerin ilkbaharda karların yavaş yavaş erimesi gibiydi
Her güzel müziğin götürdüğü, senle başlayan senle biten hayaller...
Bizimkisi farklı yerlerde aynı umut için atan kalplerin içten duasıydı
Yeri hiç dolmayan yokluğuna, kalbimin dinmeyen itirazı...
Bizimkisi dönüp dolaşıp vakitsiz uğrayan, özlemle içe çekilen derin nefesti
Bizimkisi hatırlanan her güzel anıyla hızlanan kalplerin heyecanıydı
Neydi, diye sorma bana artık!.. Bizimkisi güzel olan her şeydi...