Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

GÜL YÜZÜN GÜLERKEN İÇİN AĞLARSA,
YÜREKTE BİR SIZI KALBİN DAĞLARSA,
YAR HALDEN BİLMEZ GÖNLÜN KIRARSA,
BEN HER ZAMAN ÖYLEYİM BENİ HATIRLA...
13/Temmuz/1996
Otel Nahita..NİĞDE

* Sevdana tutunarak,
Yüreğimde büyüttüğüm çiçekleri
Ayaklar altında ezerek
...Gönlümdeki..
Sevda bahçemi tarumar ederek
Ustura kesiği yaralarla

*Yüreğinde ki sisler dağılmadan,
Bulutlar çekilmeden gözlerinin önünden
Doğacak Güneşe ulaşamadan daha
Sevda yolunda yürümeyi öğrenemeden
Aşkın emekleme devresini yürümek
Yüreğinde uçurmadan Kelebekleri

Dün gece,
Sensizliğin taaa dibine düştüm yine.
Dışarıda ayaz bir fırtına
Sulu sepken bir yağmur vuruyordu pencereme
Buğulu camlarda Sevdalı gözlerin
Veee.. gülüşün vardı yine.

Allah aşkına,
Kaldır artık kalbinden şu karaları
Sızlatıyor içimi geçmek bilmeyen
Acılarımın yaraları..
.
Harman ediyor yüreğimi yokluğun

'' Sana hayatı,
Yaşadıklarımı anlattım.
Dik durmayı,boyun eğmemeyi
Sen olduğun için her şeyin
değerli olduğunu.
Ve.. Özgür olmayı öğrettim.

Dün oldu,
Ne olduysa dün oldu.
Bendeki kalemini kırdım
Eyfel kulesi maketini bugün Denize attım
Şiirlerimi yazdığın o defteri
Kağıt toplayan bir kıza verdim

Gözlerinde okunan hüznün
Yüzünde oluşan buruk gülüşlerinin
Vardır bir sebebi diyorum.
Soramıyorum..
Yaralarına dokunmaktan korkuyor
Yüreğinde sakladığın sırrı

Öyle kolay değil,
Hoşçakal,
Kendine iyi bak diyerek gitmek.
Susarak,konuşmayarak
Sudan sebeplerle kaçarak gitmek
Öyle kolay değil..

Yalnızlığın,
O en çetin zamanlarında.
O senin sessizce
Sebepsiz gidişinin ardından
Katran karası gecelerimde
Yüreğimi ilmek ilmek söktüğüm