Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

..Yokluğunda,
Sensizliğin beni sarmalayan duygularıyla
Sebebini bilmediğim gizemli gidişinin
Beni tarumar eden gecelerin birinden
Gün sabaha ulaşıyor yine
Yürek delisi oluşumun kaçıncı mevsimi bu.

..Adına sevda dediğim,
Aşk dediğim.
Her birinde ömrümden ömür verdiğim
Hepsi birbirinden zor,
Başa bela sevdaların koynunda
Bağıra bağıra susmuş

..Böyle katran karası gecelerin
Daha Ezan okunmmamış sabahlarında
İnce bir sızı ile uyanırım uykudan.
Besmele çekerek şükrederim
Bir kez daha nefes verdiği için yaradanıma.
.

..Ey, beni gözleriyle sevdasına salan yar.
Hasret vadisinden
Kırlangıç fırtınası gibi es
Öyle delicesine es ki,
Tarumar et yüreğimin zonklayan yerlerini
Susmak zorunda kalmış dilime

...Yarını bugünden bilmek olası değil,
Günleri hesaba katmadan bekle beni.
Hani olur ya, Hiç beklemediğin bir an da
Sabahın seherinde kuşluk vaktinde mesela
Belki de,
Gün batımı saatlerinde.

Hayatın imbiğinden süzerek geçiriyorum
Yüreğimde yer eden acıları
Devinim geçiriyorum adeta
Örselenerek yaralanışlarımın
Sebebi olan vefasızların,
Göz yaşlarımı hak etmeyen yüreksizlerin

....Ey canıma can diye kattığım
Bedenime ilmek ilmek işleyip,
Sevdasıyla yüreğimi yaktığım
Yokluğunda,
Ziyan aklım hala sendeyken
Sevdalı yüreğim firarda şimdi.

*Bu yalnızlığımın sebebi
Sensizlik aslında
Senden kalan
Anılar yüreğimde
Sıcaklığın hala ellerimde

Hani diyorum,
Son konuşmamızdaki sözlerimi
Sesimi biraz yükseltmemi duymamış
Alınmamış,
Kalbi kırılmamış gibi
Sanki hiç gitmemiş gibi yapsan,

.Yokluğunda,
Anıları tazeleyerek avutuyorum kendimi
Her gece umuda sarılarak
Düşlerime alıyorum seni uykumda
Ne zaman ki,
Fırtına ağaçların dallarını kırarcasına