Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

Gönlüm,

Hep uzak

Ve.. zor sevdalara düştü.

*Geçti diyorum soranlara,
Öncekiler gibi kanatsa da
Aniden
Hallaç pamuğu gibi dağıtsa da
Zaman zaman
Senden kalanlara dokundukça

**********************

Oyy benim sevdasına kurban olduğum yar,
Sen git de
Başka Baharlarda çiçek aç.
.

Ben Gururu,
Ekmeğimle oynanırken
Haklı olduğumda,
Hakkım ihlal edilirken bilmişim.
Ve.. Gurur Aşkın düşmanıdır diyerek
Seni severken Gururumu hiç bilmiş

Yalnızlığın,
O en çetin zamanlarında.
O senin sessizce
Sebepsiz gidişinin ardından
Katran karası gecelerimde
Yüreğimi ilmek ilmek söktüğüm

Eylül'de nedense mahsunlaşırım,
Bir garip olurum Eylül'de.
Gözlerim buğulanır,yüreğim üşür,
Hüzünlenirim...
Eski Eylül ler gelir aklıma
Kaç Eylül e aşık oldum kimbilir?

..Geçiyor Cancağızım,
Zamanla geçiyor elbette.
Unutulması mümkün olmasa da
Alışıyorsun işte.
Anasızlık
Babasızlık

..Kırarlar
Yorarlar
Üzerler seni çocuk
Her yüreğin harcı değil sevmek
Bu yolun sonu çıkmazdır çocuk.
.

Duydum,
İyi değil çok hastaymışsın
Onun Ah-ı beni tuttu demişsin.
Süzülmüş bedenin solmuş gözlerin
Bana Ahh etmesin yetti demişsin.

Nereden bilebilirdim ki
Yağmurlu bir Ağustos sabahında
Yüreğimde bir ince sızı ile
Tutuşup yanacak içimdeki volkan ateşi
Sevgine tutunan yüreğimle
Bir cesaret örneği göstererek