Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

Yalnızlık kollarına alıyorsa seni akşamları,
Hüzün doluyorsa odana gecenin yarısında
Yatağına kar yağıyor gibi üşüyorsan,
Bir dostun sıcak kollarına hasretsen
Aklından geçenler uyutmuyorsa seni...
Aşk kapıyı çalmış demektir.

Son mesajın da,
Yarın İstanbul dan gidiyorum diye yazmışsın
Yüreğimi kökünden söktüğünün farkında olmadan.

Hiç şaşırmadım.
Gitmelere alışkınsın nasılsa

Bana terk edilmişliği
Kimsesizliği
Ve sevgisizliği miras bıraktın Anne.
Yaşanması gereken yarınlarımı
Bir çırpıda darmadağın ederek umutlarımı
Ardına bile bakmadan gittin

..Doğrudur,
Can parem yürekteki yarem
Gelecek yolcusu olmayan peronların
Sabahlara kadar volta attığım oto garların
Kimliksiz müdavimi olduğum doğrudur.

**Adı yok bu gidişinin,
Ayrılık deme sakın./
Gidiyor olsan da şu an.
Ayrılık değil bu.
Yüreğini bende bırakırken,
Ve..

* Öyle böyle sıradan bir acı değil bu,
Yüreğin kızgın bir demirle
Cozzzzz diye dağlanmış gibi
Oluyorsun bir anda.
Nefes alamıyor konuşamıyor
Hatta düşünemiyor gibi oluyorsun.

Ahhh.. benim yüreği yaralım
Gözlerinde Şiirlere boğulup yandığım
Sen bana,
Güçlüsün bu Ameliyat da geçer
Daha sağlıklı olarak dönersin biliyorum
Dedin ya.

..Niceleri çekip gitti hayatımdan
Yaralandım,örselendim belki
Yüreğim yanarken için için ağladığım da oldu benim.
Kaç geceyi uykusuz sabaha bağladım,

Kör karanlık gecelerde,
Bıçak sırtı sevdalara düştüm kaç kere
Işıkları yanmayan çıkmaz sokaklar
Ve..
Tek başına kalmışlığın adresleri var cebimde
Baykuş sesleri uğuldarken kulaklarımda

..Sevda adına bildiğim
Yaşadığım her şeyi sildim usumdan.
Yüreğine sarılarak sevdiğim
Ömrüme ömür katar dediğim
Bencil yüreklerde darmadağın edildim.
Ve.. sevdanın çıkmaz sokaklarında