Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

Son mesajın da,
Yarın İstanbul dan gidiyorum diye yazmışsın
Yüreğimi kökünden söktüğünün farkında olmadan.

Hiç şaşırmadım.
Gitmelere alışkınsın nasılsa

Bana terk edilmişliği
Kimsesizliği
Ve sevgisizliği miras bıraktın Anne.
Yaşanması gereken yarınlarımı
Bir çırpıda darmadağın ederek umutlarımı
Ardına bile bakmadan gittin

Ahhh.. benim yüreği yaralım
Gözlerinde Şiirlere boğulup yandığım
Sen bana,
Güçlüsün bu Ameliyat da geçer
Daha sağlıklı olarak dönersin biliyorum
Dedin ya.

..Acıların dibine vurmuş
Yüreği sevda ateşiyle kavrulmuş
Hayatı yaşayarak,yaşatarak
Yürek vurgunu olmuş insanlara acımayın.
.

*Sensiz bir sabaha uyanmanın sancısı var içimde
Yoksun..
Sanki hiç gitmemişsin gibi
İnadına özlüyor,seviyorum seni
Her sabah bir öncekinden daha çoksun...

..Niceleri çekip gitti hayatımdan
Yaralandım,örselendim belki
Yüreğim yanarken için için ağladığım da oldu benim.
Kaç geceyi uykusuz sabaha bağladım,

Kör karanlık gecelerde,
Bıçak sırtı sevdalara düştüm kaç kere
Işıkları yanmayan çıkmaz sokaklar
Ve..
Tek başına kalmışlığın adresleri var cebimde
Baykuş sesleri uğuldarken kulaklarımda

* Öyle böyle sıradan bir acı değil bu,
Yüreğin kızgın bir demirle
Cozzzzz diye dağlanmış gibi
Oluyorsun bir anda.
Nefes alamıyor konuşamıyor
Hatta düşünemiyor gibi oluyorsun.

..Sevda adına bildiğim
Yaşadığım her şeyi sildim usumdan.
Yüreğine sarılarak sevdiğim
Ömrüme ömür katar dediğim
Bencil yüreklerde darmadağın edildim.
Ve.. sevdanın çıkmaz sokaklarında

** Ölüm yıl dönümünde BABAM a.! **
.
-* Ayrılığın terk edilmenin
O acımasız darbesini yemeseydin
Böyle dağılmaz yıkılmazdın biliyorum.
Sende yürekli çocuklarını seven bir Babaydın