İki bahar
Bir kıştı sığınağımız,
Zemheride köze dönüp
Nevbaharda sırılsıklam ıslandığımız.
Rüzgarlara şarkılar bırakıp
Ben sahil çocuğuyum
Sen yaylaların kızı
Söyle gönlümün nazı
Ne zamana biter ki
Kalbimi saran sızı.
Cansız bir Venüs'ü çıkardı işçiler
İvrindi yolunun kıyıcığından,
Mahreme dokunur gibi dokunarak
Çekinerek tuttular topraklı elleriyle
Usulca gün ışığına koydular.
Oturup karşısına mermer yontunun
Samyotisa,
Ellerime deyeceksin biraz uzansan
Samos'un nazlı kızı
Serin bir sabahta sisli ufuktan
/Sahilde olurum o demlerde ben/
Özlemi aradım yüzünde
Göremedim.
Sonra baktım ki
Sararmış bir yapraktaydı özlem
Kurumuş, gazel olmuş
Sarılara bürünürken.
Beni özlediğinde
Gözlerimi düşün.
Guruba yönel
Düşlerine girdiğimde,
Kızıllaşan renklerde
Özlemini bulacaksın.
‘ açlık kurbanlarına ‘
Uyu yavrum ninni
Kara yazgım ninni
Metal kuşlar gelecek
Lâpa, ekmek verecek
Seni Adanaya büyüttüm oğul
Seni İstanbula
Seni İzmire
Seni yad ellere büyüttüm oğul;
Döşüm yardım
Kan emzirdim
Gösterme bize ellerini
Bilirim, zorludur sızısı
Çatlamış parmakların.
Ağıtlar kaldırıp koyma kendini
Acı düştükçe yüreğine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!