Nevzat Erkol Şiirleri - Şair Nevzat Erkol

Vur istersen başını en sivri kayalara
Ah etmek bir şey değil, uçup gitti o bülbül
Biçarem kabına sığ, bizden geçti ey gönül
Ah etmek bir şey değil, uçup gitti o bülbül.

Dün değildi güneşin bahtın gibi doğuşu

Gidişlerin olacaksa
Gitmemiş gibi yerini bırak,
Bakarken gözlerime
Hiç gitmeyecekmiş gibi bak.

Hep bildiğim halinle kal

Gözlerimi açtığımda başlıyorum
Seni düşünmeye…

Aldığım her nefeste
İlmek ilmek işliyorum
Hayalini gönlüme.

Menevişler yağdığında gözlerinden
Ben de ağlarım
Üzülme
Ağlamak yaraşır bana.
Buğulanmasın gülen gözlerin
Kıyamam.

Günahın rengi varsa eğer,
Beyazdır
Mavidir
Sarıdır mutlaka...

Günahın rengi beyazsa eğer

Senden her kopuşum
Böyle olur, alınma

Bir şeyler biter içimde
Bir şeyler yitiririm,
Gidecek trenler kalkmaz örneğin

Güzel bir gün başlıyor
Uyanın dostlar
Bugün ben doğdum.

Güneşe bakın
Ne kadar yakın

Gecede Ay bir başına
Bir başıma gecede ben
Uzak tepelerde servi
Soluğumda dehşet ayaz
Ve sessizlik ki kahreden.

Ben seni sevemezdim
Sevemezdin
beni sen,

Bundandır düşürdüğüm
Gözlerimi gözlerinden.

Seni Adanaya büyüttüm oğul
Seni İstanbula
Seni İzmire
Seni yad ellere büyüttüm oğul;
Döşüm yardım
Kan emzirdim