Ortasında genç bir kent; Ankara, İstanbul’un
Ne hüzün kalır ne dert, düşerse eğer yolun
Her bir yönüyle cömert her zaman rahat olun
Gök mavi, dağ yeşil; doğan ne güzel Düzce
Hititler’den bu yana, eski zamandan beri
Zümrüt misali yayla, nakşeder latif şehri
Akar nazlı edayla, gerdanı Çoruh Nehri
Kır çiçekleri süsler; dağı, taşını Bayburt
Mesken olur da besler; kurdu, kuşunu Bayburt
Bin bir çeşit nefaset, peynirinden keteye
Eceabat dokulu, Ece Ayhanlar gibi
Gam yüklü nice kalpler, gönülde yaşlar bizim
Çanakkale kokulu, tüm kahramanlar gibi
Yürekli cesur alpler, dik duran başlar bizim
Gök başak, kuru burçak; şen harman, puslu ova
Doruğun dağ sümbülü; zirvelerin muştusu
Yamacın bayır gülü, papatyanın kuşkusu
Çıplak çalı püskülü, esen yelin kokusu
Yâr o coşan yellerde, hep sen vardın Efruze
Uçuşan gönüllerde pek şımardın Efruze
ELEKTRİK ALAMADIM
Aşkı meşk fişini takıp
Gönlümce şarj olamadım
Yüksek voltajlarla akıp
Elektrik alamadım
Asyalardan beri tarih yazmışız
Bu şanlı yurt, bir servettir bizlere
Hudutları kalbimize kazmışız
Her şehadet mürüvvettir bizlere
Çanakkale, Dumlupınar duruşum
İlden ile gezmek varken düşünde
Eşiğin ardında kalmış emekli
Bir eli başında biri döşünde
Geçim hayaline dalmış emekli
Çalışmış didinmiş seneler boyu
Parkların bankında günleri sayan
Gönlü tok karnı aç, emekli emmi
Sözüm hepinize, kalmasın duyan
Beri bak! Bizi seç, emekli emmi
Beni seç diyorken desteğin lazım
Karman çorman olduk kafa karışık
Kimseler kendine gelmiyor emmi
Ne dargınlar belli ne küs barışık
Somurtur olmuşlar gülmüyor emmi
Büyükler buyurur küçük koşardı
Bazen geç kaldığı oluyor amma
Yine de sevilmek, sevmek hoş imiş
Ne kuşku var bunda ne de muamma
Sevgiden başkası gör ki boş imiş
Manisa ilinde bir başka/n Ferdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!