Nesircan Şiiri - Kasım Kobakçı

Kalemle deftere sersem fikrimi,
Yabancı sesleri duyma Nesircan.
Bütün cümlelere versem zikrimi,
Yalancı dostlara uyma Nesircan.
*
Düz metin halini alsa feryadım,
Paragraf boyunca uçsa kanadım,
Noktayla virgüle koşsa muradım,
Mahzun saatleri sayma Nesircan.
*
Süslü kafiyeler özlemem bugün,
Serbest kuralları gizlemem bugün,
Gizli hedefleri gözlemem bugün,
Şefkatli göğsümü yorma Nesircan.
*
Roman sayfasına sığmıyor çilem,
Mürekkep tükenip inliyor çilem,
Derin fırtınayı dinliyor çilem,
Keder ırmağına kayma Nesircan.
*
Yalın lisanımla tablo yapayım,
Sessiz köşelerde ize sapayım,
Ulu mabetlerde nura tapayım,
Kötü uykulara dalma Nesircan.
*
Giriş kısımları gizem taşıyor,
Görkemli seslerle sınır aşıyor,
Zihnimin ufkunda fikir yaşıyor,
Sahte maskeleri takma Nesircan.
*
Hikayeler uzun, destanlar kısa,
Taşınan elemler benzer kabusa,
Ömrümü adadım soylu namusa,
Zehirli okları vurma Nesircan.
*
Sessizlik ardına örtüler dizdim,
Kelam denizinde inciler süzdüm,
Zihnimin tahtına şekiller çizdim,
Zalim tuzakları kurma Nesircan.
*
Tertemiz sayfaya keder işlerim,
Zifiri gecede şafak düşlerim,
Soğuk rüzgarlarda üşür dişlerim,
Mutlu yuvamızı bozma Nesircan.
*
Parmaklar ucuyla destan yarattım,
Uzun fıkralara öfke fırlattım,
Eski anıları dünden parlattım,
Yorgun kollarımı süzme Nesircan.
*
Kafiyesiz metin dizmek gayemiz,
Serbest sayfalarda artar payemiz,
Düz yazı şeklinde büyür sayemiz,
Yanlış diyarlara sapma Nesircan.
*
Şiirler durunca öykü seslenir,
Masallar yurdunda şevk alevlenir,
Romanlar bağrında sırlar beslenir,
Narin hislerimi ezme Nesircan.