Çıksan yücelere seslensen boşa
Ulaşmaz seslerin bu garip başa
Sıla selamların gitse de hoşa
Anladım sen beni sevmeyeceksin
Ben Merzifon kızıyım
Arşınladığım her yol ruhumda izler bıraktı
Ayakkabıcılar arastasından alınırdı her ayakkabı süslü terlikler
Hala sıcacıktır insanları
Sen söz ol bense vezin
Şiir olalım
Toplayayım bir güzel yüreğini
Kalbinin kırıklarını keseyim
Söz hiç acıtmam
Bak önümüz de bahar
Ne gerek var ağrımayan kafaya bez bağlamaya
Ben benim içimde ki coşkuyu seviyorum
Kimseye gereksinme duymadan
Kendimle hem hal olmak
Benim bana ihtiyacım var
Sözünden bir kez cayanı koymam gönlüme
Versem beğenmezler şiire cart curt
Beste yapan hırsız edinmiş bir yurt
Mektepli asistan tutmuş sinsi kurt
Tırtık tırtık edip ses yapıyorsun
Ne geçti eline çaldın satırdan
Bilinmez bir ülkedeyim
Duymuyor görmüyorum kimseyi
Anlamıyorum belki anlamamazlıktan geliyorum
Yanlışa doğru diyememek benimkisi
Bu gün günlerden hüzün
Yüreğim seni affedecek lakin kendini nasıl affedecek
Edep ve adap yürek işiymiş meğer
Yüreksiz olana verilmemeliymiş değer
Bilmiyorlar
Değerleri öylesi ham ki
Gözlerden girince başlarmış o aşk
Çılgınca sevmeyi bilenler diyor
Ele geçermiş ruh yakarmış o aşk
Çılgınca sevmeyi bilenler diyor
Sevelim öyleyse gel biz de bizi
Sabırla sükuta varınca ömrüm
Kalp sırrına erdi şu garip gönlüm
Yoluna binlerce yaş döken gözüm
Hakikat nuruna varacak bir gün
Düş gibi düştün gecemin kuytusuna
Sana dair ne varsa
Yatırdım gönül masasına
Sen beni benim gibi sevemezsin dedim
Bilmiyorsun sevmeyi
Gecenin karasından ses verdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!