Ayaza kesilmiş umut bağları
Eritmez içimdeki karlı dağları
Geçti gençliğimin güzel çağları
Ömrümü elimden alan nerdedir?
Zemheri ayında açar mı güller?
Ne bilsin halimi o yaban eller.
Şimdi gıyabımda konuşur diller,
Ardımdan duayı salan nerdedir?
Irmaklar kurudu, çeşmeler sustu,
Sanki şu koca dünya bana küstü
Gurbetin yolları ömrümü kesti
Yoluma yoldaşım olan nerdedir?
Taş taşır içimde bir sabır fesi,
Körükler göğsümü nefessiz sesi.
Yıktım en sonunda o dar kafesi,
Eti kemiğimden yolan nerdedir?.
Evler unuttu da duvarlar tanır,
Beni bu sükutun koynunda sanır.
İnsan kendi sızısından utanır,
Yaramı kendinde bilen nerdedir?
Göğsümde besledim kara yılanı
Ömrümce gördüm her türlü yalanı
Söz bildim kalbime sadık kalanı,
Sözünü ebedi kılan nerdedir?
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 22:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!