Neleri Gördüm Şiiri - Mehmet Sebih Altun

NELERİ GÖRDÜM

Neredesiniz ey güzel atlara binip giden yolcular
Kapattığım her göz kapağımda sizleri gördüm
Varlığını kutsal sayan ey ölümsüz yıldızlar
Kendi suyunda boğulan uçsuz denizleri gördüm

Bir an sonrasına çıkmaya senedi olmayan bedbaht
Ne köşkün kurulur dünyada ne sana kalır bu taht
Gönüllerin merkezine sevgi ile kurulan payitaht
Ebediyen yaşatan eğilmez dizleri gördüm

Gelen geldi dediler kim bilir belki de bu da geçer
Bir gün mutlak her canlı kendi ektiğini biçer
Ağlayarak geldiği dünyadan ağlatarak ansızın göçer
Göçtüğünden memnunsuz nice kerizleri gördüm

Gün be gün eriyen karlar düşer dağlardan aşağı
Kestiler tane vermemiş henüz tomurcuk başağı
Küçük gelinlere bağladılar solgun al kuşağı
Karda yürümüş kanlı kurt izleri gördüm

Şehirlere sığmayan hayatların hazindi hikayesi
Hepsinin sadece insanca yaşamak gayesi
Giden gitti kalanların kalmadı hiç bir payesi
Ecelden bihaber, alınmamış feyizleri gördüm.
Şimdi gülüp sevinen birazdan ölen merhumlar
Gülerek gidenler yerlerinde gayet memnunlar
Nice sevdiğine kavuşamayan Leyla ile Mecnunlar
Muradına ermemiş, alınmamış çeyizleri gördüm
Sebih yazar yapraklara üç beş sevgi kelamı
Geçen geçsin beni ben artık saldım sıramı
Neden bakmazlar ki selam Allah’ın selamı
Arkasına bakmadan giden densizleri gördüm
[email protected]
Mehmet Sebih Altun