Nehirdir Hayat Şiiri - Kasım Kobakçı

İnsanoğlu yolda yürürken,
Sessizce dağlarda dururken,
Nehirdir hayat, akıp giden.
*
Vurmak yıkmak, asla yaraşmaz,
Temiz yürek, kine karışmaz,
Yücelir insan sevgisiyle,
Gururla yarışan, barışmaz.
*
Güç zehri, ruhları sararken,
Bedeni, karanlık yorarken,
Sultan Selim emsali olsan,
Yalnızlık sırrını, sorarken.
*
Zindan köşesinde, yitirsem,
Nefesi, derinde bitirsem,
Fırtınalı günde, savrulsam,
Tohumu, toprağa getirsem.
*
Yapraklar umutla açınca,
Güneş, ışığını saçınca,
Mutlaktır, vicdan terazisi.
*
Dikenli yolları geçerken,
Sevdayı özlemle seçerken,
Yakalım bütün tepeleri,
Dostluk şarabını içerken.
*
Yunus Emre sözü, rehberim,
Sevgiyi, dünyaya serperim,
Bitince karanlık geceler,
Dostların yolundan giderim.
*
Ateşin içinde, kalsam da,
Derin uykulara, dalsam da,
Vurduysa, fırtına dalgası,
Çileli dertlerden, alsam da.
*
İhanet, kapımı çalmasın,
Zalimler, ahımı almasın,
Gözyaşı sel olup, aksa da.
*
İnancım, tükenip bitmiyor,
Sevdamız, geriye gitmiyor,
Işıklar, ufukta parlarken,
Karanlık, ruhlara yetmiyor.
*
Doğrular, asırlar boyunca,
Mazlumlar, sevince doyunca,
Güzellik saracak dünyayı,
Sabırlar, selama durunca.
*
Sular hep, engine akarken,
Masumlar, yollara bakarken,
Yırtalım, karanlık örtüyü,
Yıldızlar, geceyi yakarken.