Nefes Şiiri - İlyas Payas

Bir tan yeli eser, tenimi okşarcasına.
Bozkır yalnızlığı çalar kapımı.
Dudaklarım çatlak ve kavruk.
İçim hasretinle buruk...

Çöl fırtınaları arasında
Bir başıma kalmışım.
Senin suyuna muhtaç,
Gönlümün her karışı.

Ben şimdi buralarda,
Kendime bile fazlayım.
Sensizlik derdine düşmüş,
Amansız bir hastayım.

Açamam istesem de gözlerimi,
İçinde sen olmayan bir dünyaya.
Gönlüm dalmış mavi bir hülyaya.
Senin esirinim, gözlerinde hürüm ya.

Bilsem seni nerede yitirdiğimi.
Yılların seni bana nasıl getirdiğini,
Ruhum telaşınla tedirgin.
Söylesene sahi, ben kimim?

Yıllardır hasretle, aşkın peşindeyim.
Ben bu hengâmenin ateşindeyim.
Bir bülbülün bam telinde,
Deli tayların yelesindeyim.

Ve yüreğinde gül nakışlı,
Gözlerinde dolunay bakışlı,
Yıldızla örülmüş, sırma saçlı.
Sevdiğimin nefesindeyim.

© Menfîyem