Medcezir Şiiri - İlyas Payas

Merhaba gözlerinden hasret biçtiğim.
Kurak yaz gününde tek seferde içtiğim,
Senin hakkın yönetmek, çünkü seni seçtim,
Aşkından, kendimden ben geçtim.

Geçtim ondan, bundan, kendimden,
Şüphem olmadı hiç sevginden,
Seslendim kalp Platon'a enginden,
Kavuştur ne olursun davulu dengiyle.

Davul bile dengine, ben kime,
Ben nereden sesleneyim gözlerinin rengine,
Gökler bile şahitken sevgime,
Kaç vakittir muhatabım ilgine.

İlgimi yâr, celbediyorsun,
Topraklarımda sorgusuz geziyorsun,
Gönül kimi severse güzel odur,
Seviyorum yâr, sen O'sun.

Sen O'sun, rüyada gördüğüm,
Sensiz her gecenin sabahında öldüm,
En derininden çıkartarak gönlümün,
Kör düğümümsün, dualardan ördüğüm.

Dualar hayallerimin yapı taşı,
Durma, sen de hayallerime taşı taşı,
Sen gördüğümden kalbimin telaşı,
Aklımda daim saçı, gözü ya da kaşı.

Kaşıyorum tüm kabuklu yaraları,
Belki gözlerinin perdelerini aralarım,
Kılıçsız on bin ordu yaralarım,
Kılıcını kalkanımda paraladın.

Parala benim kılıç kalkanımı,
Aşk içimde seninle çalkalanır,
Denizlerim sahilinde dalgalanır,
Medcezirdir al kanım...

Al kanımı, ver seni, sev beni,
Aşkla doldu bu yelkenim,
Yelkensiz de gelirim,
Aşk gönlüme esse bir.

Eser aşk gönül dağımdan,
Bahsetmeden kimselere adından,
Fazlasıydın benim için bir kadından,
Gizli seni topladım tazeyken dalından.

Kırma dalımı, ucu uca ekle,
Bahar gelmez bir tek çiçekle,
Kokla baharı cümle çiçekte,
Baharı tek çiçekte bekle...