Yürekten dökülenler sizce ne demek, Yürekten dökülenler size neyi çağrıştırıyor?
Yürekten dökülenler terimi Beşinci Mevsim tarafından tarihinde eklendi
Yürekten dökülenler terimi Beşinci Mevsim tarafından tarihinde eklendi
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
şarkı size, yasmin hanım..., analara değil babalara düşer ağır cümleler kurmanın gerektirdiği "acımasız" bir kalbi taşımak...
Yeniden yollara düşmek...
Gurbete mi?
Sılaya mı?
Kim bilir,
Yaşama tutunmak gerek.
Sakin bir yeşil göl kıyıda eski bir sandal ve mavi aşı boyalı kürekler...uzun ağaçlar dökülen yapraklar ve üzerine basıldıkça hışırtısı o yaprakların...velhasıl sonbahar..
dökemem çünkü ağzına kadar dolu bir dökülürse tövbe billah geri toplanmaz....
özetle 'pişmanım' diyelim kalsın....
Binlerce hüzün çöreklenir bazen yüreğinize, bir türlü dile dökülemeyen…
Bazı kahveler uzaklara bakılarak içilir. Kahve kokusu hasret kokar bazen. Yudumunda bolca özlem. Telvesinde bolca göz yaşı vardır.
''Çok fazla düşünerek en mutlu anını bile cehenneme çevirebilirsin...''
Ne yürekmiş arkadaş aşktan başka bir şey dökülmüyor mu bu mübarekten:)
Burası da çok fazla aşk meşk yahu:))
Parayı seven insanlar vardır.
Bulaşmayın sakın,
önce paranızı,
sonra da sizi harcarlar.
Zekayı seven insanlar vardır.
Zekanıza güveniyorsanız
uzak durun ezerler acımazlar.
Yalnızlığı seven insanlar vardır.
Uğraşmayın sakın,
hiç bir şans tanımazlar.
Ve bir de her şeye rağmen
yüreğiyle seven insanlar vardır.
Bulduysanız bırakmayın.
Her yer de kolay kolay bulunmazlar.
Doğru ifade ve olması gereken bu bence!
Saçma sapan her şeyi kadınlara atıf edilmesi beni sinir ediyor.
hiç kimse bu kadar derinden hissettiğim yalnızlık hissiyle kalmamalı.
yeryüzü yolculuğu hissettiğim soyutlanmislik hissiyle çok zor geliyor.
hayati zihnimiz mi zorlaştırıyor yoksa gerçekten zor mu hayat bilemiyorum.
zihnimiz zorlaştırıyor ise oluşmuş bir zihne nasil komut verebilirim?
hassasiyet cehennem gibi yakıp küle çeviriyor ama yok olmuyorsun yine varsın yine cehennem alevleri gibi yanıyorsun tekrar ve tekrar.
istemediğim hayatın yükünü taşımak zor geliyor.
Bir Acayip Duygu
“«Mürdüm eriği
çiçek açmıştır.
— ilkönce zerdali çiçek açar
mürdüm en sonra —
Sevgilim,
çimenin üzerine
diz üstü oturalım
karşı-be-karşı.
Hava lezzetli ve aydınlık
— fakat iyice ısınmadı daha —
çağlanın kabuğu
yemyeşil tüylüdür
henüz yumuşacık…
Bahtiyarız
yaşayabildiğimiz için.”
N.H
Kalbim ağırıyor canım
Yalnızım bu kalabalık sokaklarda
Sensiz, kimsesizim
Gel, gel, gel
bırak barii ben geleyim
Kalbim ağırıyor canım
Gözlerim görmüyor, sensizim
Düşmüşüm bir kör kuyuya
Çepeçevre sarmış karanlık
Gelsem sana, açsan gözlerimi
Bi' ben bi' sen,kendimiz
O kapkara toprakta
Çürüseydik yalnız ikimiz
Cevaplanmamış bunca soru varken aklımda herşey çok saçma inansam soru çok inanmasam sorun çok.