Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Rahmet

Ne zaman payeme düşer ki rahmet,
Diyerek bekliyorum kadri ilahi.

Sevgilerin yücesidir Sen'i sevmek,
Severek bekliyorum kadri ilahi.

Nefsimi elbet sermişim yere,
Yererek bekliyorum kadri ilahi.

Vurdum başımı taştan taşlara,
Ezerek bekliyorum kadri ilahi.

Uğrunda nemler döndü yaşlara,
Dökerek bekliyorum kadri ilahi,

Nezaman payeme düşer ki rahmet,
Diyerek bekliyorum kadri ilahi.

Dinle

Şimdi beni iyi dinle;
Derdine derman dinle,

Can bulursun canla,
Derdine derman dinle.

Uzak yakın olur günle,
Derdine derman dinle.

Dinle dost, arkadaş dinle,
Derdine derman dinle.

Bıktım

Hep matem dolu yas dolu tınılar,
İlişmeyin ruhuma sizden bıktım,
Bir ümit sunmak var iken tene,
İsyana sürükleyen sözden bıktım.

Gece kadar mahpus gece kadar kuyu,
İçer de demlenir budur tek huyu,
Çöllerde serap gösterir göstermez suyu,
Amaya rehber olmayan gözden bıktım.

Geceyi satın almış çok uzun der,
Sabaha ramak kalmış yat uyu der,
Şarap bizim içeceğimiz insanın suyu der,
Rahman'a kırılmayan dizden bıktım.

Aynaya bakıp kendine gelmez,
Sarhoş narasıyla haddini bilmez,
Bizim mecliste bu şarkı çalmaz,
Secdeye kapanmayan yüzden bıktım.

Ben

Bana gel, geç değil,
Zor anın kapıcısı ben,
Tevbe et bu zor değil,
O kalbin yapıcısı ben.

Seni atarlar kuyulara ateş dolu,
Ayıramazsın papatyayı hem de gülü,
Savrulmasın senin ateşinin külü,
İbrahim'in yaratıcısı ben.

Yunus gibi milletinden ırama,
İnat etme tevhide ayak direme,
Her nesnenin bir sonu var ama,
Ezel ebet herşeyin yöneticisi ben.

Mülkü Süleymana verdim vereli,
Herşeyi hikmetle kurdum kuralı,
Yıkıldı bak mısırın kıralı,
Baki olan o hakkın sesi ben.

Duymazlar duyar Muhammed ile,
Muhammed hepinize oldu vesile,
İşte Muhammed geldi dile,
O Zat-ı Zülcelalin elçisi ben.

Benim

Hak yaratmış kainatı der ki:Kur'an benim.
Her ferdinde bir ayet: Kur'an benim.

Eşrefi mahluk:Yeryüzünde Sultan benim.
El sürme sen, Kur'an benim.

Özge bir kitap, deryaya salan benim,
Kainata sığmasa da kalbe sığan benim.

Biliyormusun,Allah'ın memnun etmediği kimseyi hiç kimse memnun edemez.

Sen'de

Ey Rahman!
Kainatta haşir ile dirilişin tekrarı Sen'de,
Tüm kulların 'Rabbimizsin''dediği ikrarı Sen'de.

Alemde gizden öte gizler mevcut ki,
Her sırrı suretin esrarı Sen'de.

Firavunlaşan insanlığa karşı,
Hakikatın kılıcı, Cebbar'ı Sen'de.

Ağaçından firakle düşen,
ol çınarın yaprağı Sen'de.

Tevhit olan inancımızın,
Hem sancağı hem bayrağı sende.

Zulüm dünyayı sarıyor ki sarmış,
Mazlumun sesi feryadı sende.

Cennetin ismini bana vermiş isen,
Ol cennetin bir adı ben, bir adı sende.

Annem

Anne kokusu,
Sımsıcak,efsunlu bir o kadar mistik,
Anne kokusu,
Ellerde hamur elde şefkat,
Bir büyük sevgi dolu hadsiz,
Baştan aşağı ahlak,bir o kadar iffet ve iman,
Anne kokusu,
Yavrunun kahrını duyan,
Kollarını açıp yalvaran,
Ey yolculuk duası,
Gözlerden damla damla dökülen nem,
Ve çocuğun bir itirafı:
Annem!

Zikir

Ey Zat-ı Zülcelal!
Gözyaşlarını bana döktürürsün neden?

Kırdım mı üzdüm mü seni bilmeden?
Hasretine yandırırsın neden?

Terkettim faniyi kimseye görünmeden,
Yüreğimi dağlatırsın neden?

Vazgeçtim arabadan ve haneden,
Yine de mülk verirsin neden?

Lütfuna layık olsam da nankör olmasam,
Zikrine bir vesile bulsam da ah!Demeden.

Demedim mi?

Derd etme, her derdin ilacı bende demedim mi?
Ayrılmaktan gam çekme her canın vuslatı bende demedim mi?

Şu dünyada herkes şakird, öğrenci,
Bak yanımda onların üstadı bende demedim mi?

Sen yorulma elinden geldiğince ikaz et,
Bütün nev-i beşerin ıslahı bende demedim mi?

Kimseye boyun eğip nida etme,
Tüm varlığın vicdanı bende demedim mi?

Sabret, sabır ile hem hal ol sen,
Rahmet olarak sunulan Peygamber'in Furkan'ı bende demedim mi?

Varlığınla övünüp dünyayı seyretme,
Ol iki cihan sultanı bende demedim mi?