Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum; geceler hiç bitmiyor... ben hiçuyumuyorum
Tiyatrosu olan bir ülkede kötülükler, çirkinlikler, yanlışlıklar sürüp gitmez.
seviyorum dünyayı yüzer metre araylabir şaşkınlık ki bağışladılar bana...
Sepideh Raissadat
Sen bir kağıt gemisin gazeteden, kıvrımların açılırken yorulmaz mısın?
Hoşuma gidiyor insanların birbirinden nefret etmesi.Nefret ettikleri sürece çıkarları olmadığını hissediyorum.
mutluluğun ibadet sayıldığı bir coğrafyada, azılı bir kâfirdim bütün azizler tarafından yüz çevrilmiş.
Ve hayat alay etmeye devam etti benimle sana benzeyen yüzler kokuna benzeyen kokular sesine benzeyen sesler çıkarttı karşıma yada bana mı öyle geldiler bilmem...bu yağmur, bu deniz, bu kumsalbu yıldızlar, geçen yıllarbu sarhoşlar,bu yalnızlar...
Ama yoksun sen... Yoksun biliyorum verdiğin son fotoğraftaki gülüşün kandırıyor beni, ben buradayım diyor bana ama yoksun...
İnsanin her gün yaptığı en önemli şey, o gün intihar etmemiş olmasıdır.
Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum;
geceler hiç bitmiyor...
ben hiç
uyumuyorum
Tiyatrosu olan bir ülkede kötülükler, çirkinlikler, yanlışlıklar sürüp gitmez.
seviyorum dünyayı yüzer metre arayla
bir şaşkınlık ki bağışladılar bana...
Sepideh Raissadat
Sen bir kağıt gemisin gazeteden, kıvrımların açılırken yorulmaz mısın?
Hoşuma gidiyor insanların birbirinden nefret etmesi.Nefret ettikleri sürece çıkarları olmadığını hissediyorum.
mutluluğun ibadet sayıldığı bir coğrafyada, azılı bir kâfirdim bütün azizler tarafından yüz çevrilmiş.
Ve hayat alay etmeye devam etti benimle sana benzeyen yüzler kokuna benzeyen kokular sesine benzeyen sesler çıkarttı karşıma yada bana mı öyle geldiler bilmem...
bu yağmur,
bu deniz,
bu kumsal
bu yıldızlar,
geçen yıllar
bu sarhoşlar,
bu yalnızlar...
Ama yoksun sen...
Yoksun biliyorum verdiğin son fotoğraftaki gülüşün kandırıyor beni, ben buradayım diyor bana ama yoksun...
İnsanin her gün yaptığı en önemli şey, o gün intihar etmemiş olmasıdır.