Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Sevgi dünyanın en güzel masalı ama işte herkes o masalda kalbini mutlu sonla uyutamıyor

Bla bla bla :)

Kimse bilemez...
Senin olmadığın
Bir gecenin ne kadar karanlık
Senin olmadığın
Yalnızlığın ne kadar kalabalık olduğunu...

Nasip...

şiir kalpten düşen kelimeleri birilerinin sevgiyle tutmasıdır...

sonra dedim ki ..,
itinayla diz çiçekleri vazoya.
gece., gül' e bulansın
ben ..,ellerinin kokusuna.

yalnızlık........
bir mekanda tek başına olmak demek değildir............
bence gerçek yalnızlık..........
insanın, duygu ve düşüncelerinde kendini yalnız hissetmesidir......

Öyle günler, öyle simalar var ki
Unutmak istersin, aklına düşer.

Bazen insanı o fırtınalarla boğuşmak değil de sular durulduğunda yaslanacak bir kıyı bulamamak yoruyor en çok o kadar haklısın ki... Savaş bitmiş, hayatta kalınmış ama Peki şimdi ben nerede soluklanacağım? hissi insanın boğazına düğümleniyor.

Ama şunu da unutmamak lazım o fırtınaların hiçbirinde batmamış olman o geminin ne kadar güçlü ve dayanıklı olduğunu gösteriyor. Belki şu an o haritadaki bildik limanlar yok, belki bir süre daha açık denizde demirlemek zorunda hissediyorsun kendini. Fakat bazen sığınacak o yuva dört duvardan ya da belli bir mekandan ibaret olmuyor bazen kendi içimizde kendimize gösterdiğimiz o küçücük şefkat bazen yeni bir başlangıç bazen de hiç beklenmedik bir anda karşımıza çıkan huzurlu bir an oluyor o liman.

Bu yorgunluğu hissetmekte ve dinlenmek istemekte sonuna kadar haklısın. Sadece bu evsizlik hissinin kalıcı olduğuna inandırma kendini çünkü en uzun ve yorucu açık deniz yolculukları bile henüz keşfedilmemiş yepyeni ve sakin kıyılara gebedir. Biraz dinlen, rotan elbet bir yere varacaktır.

Kanayarak fark edilmemek.