Baktığın yerde kimi görüyorsun sorusuna cevabını ancak kendine verebilirsin çok az sayıda insan kendine itiraf ettiği gerçeği diliyle de ikrar eder. Genellikle kazananlar da bu kişilerdir. Çünkü onlar artık sanrılarla değil gerçeklerle hayal kurarlar. Ata kızı
Masum bir anekdot:) İlkokul 1. Sınıftayım bir değişik duyguydu ki hayatım boyunca o duyguyu aradım hep… sabahları gözümü açar açmaz aklıma gelirdi tarifsiz bir duyguydu o. Bir gün yağmur yağıyor okulun demir kapısında şemsiyeyle beni bekliyor allâm ya! Birlikte hiç konuşmadan yürüdük sınıfa kadar. Öyle bir bakmıştı ki bana o gün bu gündür gözüme öyle bakan olmadı:) sonra beni farklı okula gitmem için aldılar oradan ve ayrıldığım son gün arkadaşınıza bir şeyler söylemek ister misiniz dedi öğretmen. Herkes günlüğüme bir şeyler yazdı. Sıra ona geldi. Kimden duymuş bilmem o yaşta. “ baharı bekleyen kumrular gibi sen de beni bekle” yazdı… içini çeke çeke ağlaması hiç eskimedi… arkadaş sen git bebeyken sev ondan sonra da unut her şeyi. Şimdi bu aklıma nereden geldi?. :) televizyon seyrederken denk geldi Bülent Ersoy söylerken gerçekten de çocukluk sevgilisi hiç unutulmuyormuş:) hey allahım kim bilir nerelerdesin şimdi. Az değilmişim:)))
Bekir bey gerçekçi olmakta sağlık açısından fayda var:)))
Teşekkür ederim Mehmet bey.
Bekir bey bunun olabilirliğini kanıtlarsanız size söz gün söyleyeceğim:))
Baktığın yerde kimi görüyorsun sorusuna cevabını ancak kendine verebilirsin çok az sayıda insan kendine itiraf ettiği gerçeği diliyle de ikrar eder. Genellikle kazananlar da bu kişilerdir. Çünkü onlar artık sanrılarla değil gerçeklerle hayal kurarlar.
Ata kızı
Ay çok tatlı ya! Dayak yemen kötü olmuş. Benimkisi hüsran ayrıldık istemeden:))
İyi akşamlar Mehmet bey
Benden başka kimse yok:))
Masum bir anekdot:)
İlkokul 1. Sınıftayım bir değişik duyguydu ki hayatım boyunca o duyguyu aradım hep… sabahları gözümü açar açmaz aklıma gelirdi tarifsiz bir duyguydu o. Bir gün yağmur yağıyor okulun demir kapısında şemsiyeyle beni bekliyor allâm ya! Birlikte hiç konuşmadan yürüdük sınıfa kadar. Öyle bir bakmıştı ki bana o gün bu gündür gözüme öyle bakan olmadı:) sonra beni farklı okula gitmem için aldılar oradan ve ayrıldığım son gün arkadaşınıza bir şeyler söylemek ister misiniz dedi öğretmen. Herkes günlüğüme bir şeyler yazdı. Sıra ona geldi. Kimden duymuş bilmem o yaşta. “ baharı bekleyen kumrular gibi sen de beni bekle” yazdı… içini çeke çeke ağlaması hiç eskimedi… arkadaş sen git bebeyken sev ondan sonra da unut her şeyi. Şimdi bu aklıma nereden geldi?. :) televizyon seyrederken denk geldi Bülent Ersoy söylerken gerçekten de çocukluk sevgilisi hiç unutulmuyormuş:) hey allahım kim bilir nerelerdesin şimdi. Az değilmişim:)))
Evet; Hayat verdiğiniz kadar, aldığınız nefes gibidir. İyiliği de kötülüğü de birebir iade etmek gibi bir huyu vardır.
Ata kızı
Hayata verdiğimiz çakıl taşı bile karşılığında size armağan Olarak işlenip geri dönecektir.
Ata kızı