Birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gece. Sonra, gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm. İnsan aptal olduğunu öğrenince eve döner hep..
“ sonraları yaşadıkça öğrendim ki insanı büyüten olaylar ya da yıllar değil anlardı daha çok. kısacık anlar. günüm birinde öyle bir şey oluverir ki yıllarca büyümeyen insanlar bir anda büyüyebilirler..”
İnsan tuhaf şeyler hatırlar. İnsanları, yerleri, kalbe sonsuza değin işlemiş anları, bazıları da sis içinde kaybolur. Başkalarından farklı bir hayat yaşadığımın hep farkındaydım. Çocukken önümde hiç yol göremiyordum. Önce bir adım, sonra bir tane daha atıyordum. Hep ileri, hep dosdoğru, bilmediğim bir yere doğru koşuyordum. Bir gün arkamı dönüp baktım ve attığım her adımın sola, sağa, ileri gitmek için hatta hiçbir yere gitmemek için bir seçim olduğunu gördüm. Herkesin her gün doğru ile yanlış arasında bir seçim yapması gerekir. Sevgi ile nefret arasında. Bazen de yaşamla ölüm arasında. Böylece hayatınız seçimlerinizin toplamı olur. Bunu fark ettiğim gün erkek oldum. (Jamie)
" ve
beklersin
bekler durursun ,
hayatını sonsuzca
büyütecek
olanı ..
güçlüyü ,
olağanüstüyü ,
taşların uyanmasını ,
sana dönük derinlikleri .”
( Günlerin ağır adımlarına duldalanıp beklediğim parçanın paylaşımına ramak kala.. )
“ arzusuz bir yaşam
var olmayışla, ölümle eşdeğerdir. "
.
lacan ‘ da a ş k …
“ pencereyi kapama
kuş dolabilir içeri.”
“ ben kendini
daima yenmeye mecbur olanım.”
' sen kimsin . . ?
Birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gece. Sonra, gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm. İnsan aptal olduğunu öğrenince eve döner hep..
' öğren artık !
Âfet-i cân dediler gamze-i cellâdın için
Nahl-i gül söylediler kâmet-i şimşâdın için
' Nedim _
“ kuyun dolana kadar,
dolup taşana kadar bekle,
yeni kuyular açma,
.
göğün ve
cazın ırmaklarını geçir içinden
rüya gör,
rüyalarında yitir kendini.
,
son çare
tanrıyla konuş,
tanrının rüzgârlara, yağmurlara
ve yalnızlara öğrettiği
kelimelerle.
.
cahit koytak-
“ sonraları
yaşadıkça öğrendim ki
insanı büyüten olaylar ya da yıllar değil
anlardı daha çok. kısacık anlar.
günüm birinde öyle bir şey oluverir ki
yıllarca büyümeyen insanlar
bir anda büyüyebilirler..”
.
m mungan”
İnsan tuhaf şeyler hatırlar. İnsanları, yerleri, kalbe sonsuza değin işlemiş anları, bazıları da sis içinde kaybolur. Başkalarından farklı bir hayat yaşadığımın hep farkındaydım. Çocukken önümde hiç yol göremiyordum. Önce bir adım, sonra bir tane daha atıyordum. Hep ileri, hep dosdoğru, bilmediğim bir yere doğru koşuyordum. Bir gün arkamı dönüp baktım ve attığım her adımın sola, sağa, ileri gitmek için hatta hiçbir yere gitmemek için bir seçim olduğunu gördüm. Herkesin her gün doğru ile yanlış arasında bir seçim yapması gerekir. Sevgi ile nefret arasında. Bazen de yaşamla ölüm arasında. Böylece hayatınız seçimlerinizin toplamı olur. Bunu fark ettiğim gün erkek oldum. (Jamie)
" Outlander _
“ insanın
değiştiremeyeceği şeyleri bilmesi
ne korkunç.."
.
sophokles -