Güneş taşı giydirdim gözlerime Kanat açtım elvin özgürlüğe Gözyaşıyla yıkandı yüzüm sinende Naftalin ve sedef kokuları serpildi yüreğime Aralandı bir bir sır perdeleri Bir ses yankılandı göklerde yine Sen yüreğini ferah tut diye.. -Unutma!! Ölüler ağlamaz. Ölüler görür..
Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne Allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar Oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında dünyayı çocuklara verelim Kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar Dünyayı çocuklara verelim Bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı Çocuklar dünyayı alacak elimizden Ölümsüz ağaçlar dikecekler.
NAZIM HİKMET RAN
Ne yazık ki; vicdansız yürekler toprağa ekiyor çocukları yeşermemesini ümit ederek..
Şiirler biter, Yollar biter, Yıllar biter, Aşklar biter, Hayat biter, Boşver çocuk boşver. Sen hep böyle insan kal. Vedalar ancak güzel yürekleri acıtır. Eğer yollar bir gün birleşecekse, kısmetinde varsa birleşir. Dünya çok küçük çocuk hemde çok...
Yüzünde hep güller açsın kışa inat bahar ol, bahar ol çocuk. Acını yüreğinde sakla kimselere anlatma hep eksik kal , eksik kal çocuk. Hasretin yüreğini sızlatsın , sancılarınla mutlu ol , mutlu ol çocuk. İyiliğini eksik etme gönlünden hep iyi kal, iyi kal çocuk.
Buz dağlarına inat güneş, Geceye inat ay, Dikene inat gül, İnsana inat hep insan kal çocuk..
Sevdiğini kaybedince insanın yüreğinde kırk mum yanarmış. Sonra her geçen günde mumlardan biri sönermiş. En sonunda geriye bir mum kalırmış. O tek mum yaşam boyu sönmezmiş, insan ölünceye dek içinde yanarmış.
İnsan sevdiklerini yitire yitire yaşar; yıllar geçtikçe yanan ve sönen mumlar birbirine karışır... Öyle ki gönlünde hangi mum kimin için yanıyor bilemezsin; mumun alevinde sevdiğinin kimliğini göremezsin, yalnız belli belirsiz bir acının dumanı titreşir... Zaman geçtikçe acı uslanır, akıllanır, bilgeleşir hüzne dönüşür, yara kapanmıştır ama inceden inceye sızlar..
Nerede yalnızlık görsem, ucundan alırım bir parça, sahibine ağır gelmesin diye.Yolun güzelliğinden ziyade, yoldaşın samimiyetini arıyoruz..! İşte o zaman yokuşuna da razıyız.. Demem o ki ; Sevgi Allah tarafından insana verilen büyük bir nimettir.. Kiminin elinde heba ,kiminin elinde vefa olur.
Güneş taşı giydirdim gözlerime
Kanat açtım elvin özgürlüğe
Gözyaşıyla yıkandı yüzüm sinende
Naftalin ve sedef kokuları serpildi yüreğime
Aralandı bir bir sır perdeleri
Bir ses yankılandı göklerde yine
Sen yüreğini ferah tut diye..
-Unutma!!
Ölüler ağlamaz.
Ölüler görür..
T. Y
Rica ederim sevgili Huri.
Bil mukabele
Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
Allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar
Oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında
dünyayı çocuklara verelim
Kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi
Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar
Dünyayı çocuklara verelim
Bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı
Çocuklar dünyayı alacak elimizden
Ölümsüz ağaçlar dikecekler.
NAZIM HİKMET RAN
Ne yazık ki; vicdansız yürekler toprağa ekiyor çocukları yeşermemesini ümit ederek..
Dua ile
Sen Hep Böyle İnsan Kal Çocuk
Şiirler biter,
Yollar biter,
Yıllar biter,
Aşklar biter,
Hayat biter,
Boşver çocuk boşver.
Sen hep böyle insan kal.
Vedalar ancak güzel yürekleri acıtır.
Eğer yollar bir gün birleşecekse, kısmetinde varsa birleşir.
Dünya çok küçük çocuk hemde çok...
Yüzünde hep güller açsın kışa inat bahar ol, bahar ol çocuk.
Acını yüreğinde sakla kimselere anlatma hep eksik kal , eksik kal çocuk.
Hasretin yüreğini sızlatsın , sancılarınla mutlu ol , mutlu ol çocuk.
İyiliğini eksik etme gönlünden hep iyi kal, iyi kal çocuk.
Buz dağlarına inat güneş,
Geceye inat ay,
Dikene inat gül,
İnsana inat hep insan kal çocuk..
Bu sessizlik serzeniştir ömrümce
Saklandı surete emareler yüzsüzce
Çark dönüyor cani sırıtıyor edepsizce
Can boğuluyor kimse görmüyor fütursuzca..
T.Y
Sevdiğini kaybedince insanın yüreğinde kırk mum yanarmış.
Sonra her geçen günde mumlardan biri sönermiş.
En sonunda geriye bir mum kalırmış.
O tek mum yaşam boyu sönmezmiş, insan ölünceye dek içinde yanarmış.
İnsan sevdiklerini yitire yitire yaşar; yıllar geçtikçe yanan ve sönen mumlar birbirine karışır...
Öyle ki gönlünde hangi mum kimin için yanıyor bilemezsin; mumun alevinde sevdiğinin kimliğini göremezsin, yalnız belli belirsiz bir acının dumanı titreşir...
Zaman geçtikçe acı uslanır, akıllanır, bilgeleşir hüzne dönüşür, yara kapanmıştır ama inceden inceye sızlar..
Kalbi yorgun olanın dili keskin olurmuş. Ya kalbi yorgun olanın yanında olmayacaksın ya da yanında olduğunun kalbini yormayacaksın..
Serdar Tuncer
Nerede yalnızlık görsem, ucundan alırım bir parça, sahibine ağır gelmesin diye.Yolun güzelliğinden ziyade, yoldaşın samimiyetini arıyoruz..!
İşte o zaman yokuşuna da razıyız..
Demem o ki ;
Sevgi Allah tarafından insana verilen büyük bir nimettir..
Kiminin elinde heba ,kiminin elinde vefa olur.
Saygılarımla..
Sen, ey ölüm, ey en büyük hâkikât..!
Ölmüş ruhları hâkikâtine ram ettin..!
ta o zulm-ü zulmette kalp boğulmasın,
iman sönmesin,
akıl tabiat ve tesadüfe saplanmasın.
Güzel paylaşımlar diliyorum sevgili Huri.
Saygılarımla
İnsan insan derler; insan nedir bildin mi sen?