Soytarılık etmeden güldürebilmek seni Ekmek çalmadan doyurabilmek Ve haksızlık etmeden doğan güneşe Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi Mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun Şimdi iyi niyetlerimi Bir bir yargılayıp asıyorum Bu son olsun, bu son olsun Bu da benim sana, Ayrılırken hediyem olsun...
Bazen acı bizim içimizden geçiyor, bazen de biz acının... Bütün hücrelerimin acıdan kıvrandığı zamanlar oldu.. Geçmez gibi geliyor, hiç kolay değil, ama geçiyor..
Acıyı da çekecek, yasımızı da tutacağız. Bizi biz yapan maden çünkü ACI..
Her nefes ciğerlerinizi yakacak evet, ama yaşamaya devam edeceğiz...
"Geçecek!" deyince, geçeceğine inandığımız insanlar olmalı hayatımızda... Varsa böyle birileri, sımsıkı sarılmak ve bırakmamak gerek.. Çünkü az bulunur..
"Geçecek!" deyince, geçmese bile, seninle susmasını bilen insanlar olmalı.. Varsa böyle CANlar, yanında kalmalı..
Günaydınnn :))
Yine aylardan Kasım...
Bu "cangema" kim?
Kim tarafından, neden, nasıl, ne zaman, nerde dövüldü? Kim görmüş, ama kim?
Ve bu cangemanın eli armut mu topluyordu?
Kafamda deli sorular ;))
Soytarılık etmeden güldürebilmek seni
Ekmek çalmadan doyurabilmek
Ve haksızlık etmeden doğan güneşe
Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi
Mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun
Şimdi iyi niyetlerimi
Bir bir yargılayıp asıyorum
Bu son olsun, bu son olsun
Bu da benim sana,
Ayrılırken hediyem olsun...
Merhabalar :))
Güneşli bir gün, az da olsa HAZAN mevsiminin hüznünü taşıyor... Ama yakışıyor bu hüzün HAZANa.
Güneşi söndürüp, geceyi yakarken çalıyor insanın kapısını hüzünler en çok da..
Biz, içimizi aydınlık tutalım :))
Sevgiler Kimya ve Güneş :)
Coğrafya, kaderdir...
Ben sana veda edemem
Kır, dök, parçala ama, gel hemen
Ben seni kadere teslim edemem
Başına bişey gelir, hesabını veremem
Ben sana veda edemem
Göz göre göre canımdan vazgeçemem
Ben seni uğurlamaya gelemem
Son kez gülersin, evime dönemem
İyi geceler Güneş Hanım..
Sabaha huzurla uyanırsınız dilerim..
Kendi kaybeder Güneş Hanım ;)
Sizin gibi bir güneş, bir daha doğ/a/maz gününe..
Bazen acı bizim içimizden geçiyor, bazen de biz acının... Bütün hücrelerimin acıdan kıvrandığı zamanlar oldu.. Geçmez gibi geliyor, hiç kolay değil, ama geçiyor..
Acıyı da çekecek, yasımızı da tutacağız. Bizi biz yapan maden çünkü ACI..
Her nefes ciğerlerinizi yakacak evet, ama yaşamaya devam edeceğiz...
"Geçecek!" deyince, geçeceğine inandığımız insanlar olmalı hayatımızda... Varsa böyle birileri, sımsıkı sarılmak ve bırakmamak gerek.. Çünkü az bulunur..
"Geçecek!" deyince, geçmese bile, seninle susmasını bilen insanlar olmalı.. Varsa böyle CANlar, yanında kalmalı..