© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Bu kentti,
Gülüşüne kucak açan
Şimdilerde yokluğun göçmen, sensizlik mülteci
B.Ş.
Asırlar var ki
Sensizlik kaynaya kaynaya pişmekte
Yokluğun adeta kızıl bir bıçak gibi...
B.Ş.
Gittiğin günden beri
Karanlığa gömülen caddeleriyle
Bu kent kayıp, bu kent kül, bu kent gri...
B.Ş.
Bu şehir kaybetmiş tüm renklerini
Yorgun gözlerini yalnız sana mıhlamış
Ülke adeta yangın yeri …
B.Ş.
Bak, yoksun da yine karardı gökyüzü, cenaze evine döndü yüreğim… Gel de bir su serp kurumuş ağaçlara…
İki medeni entelektüel insan gibi dolu dolu, güzel güzel tartışan insanlara bayılıyorum. Buradaki "tartışmak", hakikatin ortaya çıkması için verilen bilimsel bir gayreti temsil ediyor.
Bir çizgisi, yıllardır hiç ayrılmadığı bir fikri, bir düşüncesi, bir ideolojisi, bir inancı olan insanlarla bir araya gelmek, birlikte olmak, bu sadakatlerinden dolayı onlara saygı göstermek bizlere çok fayda ve katkı sunabilir.
Zihninizde o düşünce ya da fikri bir zemine oturtamasanız bile, kendi içinde tutarsızlıklar bulunsa bile, bir sistematiği olmasa bile yine de saygı duyulmalı çünkü "Böyle bir fikir var, bu fikri savunan birileri var, bu fikir her geçen gün kendini geliştirmekte ve benim de öğreneceğim yeni şeyler olabilir. Bu benim yeni şeyler öğrenmemde çeşitliliğimin artmasında bana katkı sunabilir" diye düşünülebilir. Hatta farklı fikirler, kendi fikrinizin sağlamlaşmasına da katkı sunabilir.
İnsanın etrafında ölse dahi dürüstlükten ayrılmayacak ve asla doğruları söylemekten çekinmeyecek bir telefon mesafesinde bir kaç tane dostu olmalı.
İnsanı regule edebilecek, insana reset atabilecek sığınabileceği sadık dostları olmalı. Bu dostlar öyle eş dost akraba konu komşu da olmayabilir. Uzaktan bir insan, bir esnaf, bir öğretmen, bir tanıdık vs. de olabilir. Burada mesele, aşırılıklarında, dalgalanmalarında seni normalize edebilmesi.
Güven, fırtınalı havalarda sığınılacak bir limandır ve aşktan önce gelir.
Güvenmediğin birinden villa almaktansa, güvendiğinden birinden kulube almayı tercih et.
Bekir Şahin
Asrın Filozofu :))