"Delirmemek için yazanlar delirdiğinde de yazmaya devam edecek.Ne içten bir deliliğin bilgeliğidir bu.Kendimizle tanışma hâli.! "
NiLüFeR AkSu
.
..
...
“Ne tuhaf insanın içine hiç bakmaması. Ne acı insanın içiyle hiç konuşamaması.Sesine sağır kalması.Kendine yoldaş olamaması. Hâl böyle iken : Nasıl dinleyebilir ? Nasıl anlayabilir ? Nasıl sevebilir ? —-Bir başkasını .?”
Kendini okumadıktan sonra,kütüphaneler dolusu kitap okusan neye yarar? Okuduğumuz kitaplar içimizde zaten var olan şeyleri gün yüzüne çıkarmamıza ayna olurlar.İster iyisiyle,ister kötüsüyle,yaşamımıza tezahür ederler,tıpkı insanlar gibi.Hepsi bu…
Konuşmak.Tabii ki Varlık nedir başka Yaşamak nedir Az.İnce.Yalın.Derin Su gibi.Rüzgâr gibi Yaprak gibi Gökyüzünün kalbiyle İçtenlikle İncitmeden Fısıldar gibi.Köpük gibi Menevişli bir gönülle Yalansız.İç çeker gibi İnanarak.Çoğalarak.Işıldayarak Saygıyla.Masum.Yeni ~ Konuşmak Kuşların ötüşü gibi Kar gibi.Ova gibi Gölün sabrıyla Yara açmadan Şarkı söyler gibi Gecenin merhametiyle Sabahın rüyasıyla Pencere gibi.Otlar gibi Çocuklar gibi ~ İnsan nasıl büyür yoksa İnsan nasıl anlar İnsan nasıl sever… ~ Şükrü Erbaş / insan Bir Eksik Sözdür
“Gerektiği zaman,gerektiği yerde,gerektiği kadar konuşan insan;dinlemesini de bilen insandır.Onu taş da dinler,su da dinler.Dinleyendir,dindiren,dinlendiren.” ~ nilüfer aksu
“Düşün Kim üzebilir seni,senden başka ? Kim doldurabilir içindeki boşluğu,sen istemezsen? Kim mutlu edebilir seni,sen hazır değilsen ? Kim yıkar,yıpratır,sen izin vermezsen ? Kim sever seni, sen kendini sevmezsen ? Her şey sende başlar,sende biter Yeter ki yürekli ol tükenme,tüketme,tükettirme İçindeki yaşam sevgisini Ya çare sizsiniz, ya da çaresizsiniz…” ~ Nietzsche
“Ben öyle bilirim ki,yaşamak
Berrak bir gökte çocuklar aşkına
S a v a ş m a k t ı r.”
~
İsmet Özel
“Kendini en çok da kendinden sakınmalı,insan.!”
~
nilüfer aksu
“Ne tuhaf insanın içine hiç bakmaması. Ne acı insanın içiyle hiç konuşamaması.Sesine sağır kalması.Kendine yoldaş olamaması.
Hâl böyle iken :
Nasıl dinleyebilir ?
Nasıl anlayabilir ?
Nasıl sevebilir ?
—-Bir başkasını .?”
~
nilüfer aksu
Kendini okumadıktan sonra,kütüphaneler dolusu kitap okusan neye yarar? Okuduğumuz kitaplar içimizde zaten var olan şeyleri gün yüzüne çıkarmamıza ayna olurlar.İster iyisiyle,ister kötüsüyle,yaşamımıza tezahür ederler,tıpkı insanlar gibi.Hepsi bu…
“Güzellik bize şunu söyler.
Yaklaş yaklaş ve ruhunu onar.
Varlığın yarası güzel eylem,güzel söz,güzel insanla iyileşir.Ey mutlak Güzel,bizi güzellikle
terbiye ve teselli et.!”
~
Kemal Sayar
Konuşmak.Tabii ki
Varlık nedir başka
Yaşamak nedir
Az.İnce.Yalın.Derin
Su gibi.Rüzgâr gibi
Yaprak gibi
Gökyüzünün kalbiyle
İçtenlikle
İncitmeden
Fısıldar gibi.Köpük gibi
Menevişli bir gönülle
Yalansız.İç çeker gibi
İnanarak.Çoğalarak.Işıldayarak
Saygıyla.Masum.Yeni
~
Konuşmak
Kuşların ötüşü gibi
Kar gibi.Ova gibi
Gölün sabrıyla
Yara açmadan
Şarkı söyler gibi
Gecenin merhametiyle
Sabahın rüyasıyla
Pencere gibi.Otlar gibi
Çocuklar gibi
~
İnsan nasıl büyür yoksa
İnsan nasıl anlar
İnsan nasıl sever…
~
Şükrü Erbaş / insan Bir Eksik Sözdür
“Gerektiği zaman,gerektiği yerde,gerektiği kadar konuşan insan;dinlemesini de bilen insandır.Onu taş da dinler,su da dinler.Dinleyendir,dindiren,dinlendiren.”
~
nilüfer aksu
“Düşün
Kim üzebilir seni,senden başka ?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu,sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni,sen hazır değilsen ?
Kim yıkar,yıpratır,sen izin vermezsen ?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen ?
Her şey sende başlar,sende biter
Yeter ki yürekli ol tükenme,tüketme,tükettirme
İçindeki yaşam sevgisini
Ya çare sizsiniz, ya da çaresizsiniz…”
~
Nietzsche
“Dışarıda bırakılan şey,ölümlüler tarafına gider.
İçerde bırakılan da,öz benlikte kalır.Gizem,kendi
özünü gizlemiştir.”
~
Hallac_ı Mansur
“Yüreğim konuşurken ben susmayı beceremem.”
~
Dostoyevski