"Delirmemek için yazanlar delirdiğinde de yazmaya devam edecek.Ne içten bir deliliğin bilgeliğidir bu.Kendimizle tanışma hâli.! "
NiLüFeR AkSu
.
..
...
“İnsanlar doğuyor,büyüyor,mahdut bir çağa kadar sevişiyor.Sonra yavaş yavaş eskiyor,yıpranıyor ve nihayet ölüyorlardı.Halbuki bir hayvanın,bir nebâtın da geçirmekte olduğu bu mecburi merhaleler arasında,kendini bulmaya çalışan,kendi mânâsıyla anlaşan kaç kişi vardı.?”
“Ne tuhaf insanın içine hiç bakmaması. Ne acı insanın içiyle hiç konuşamaması.Sesine sağır kalması.Kendine yoldaş olamaması. Hâl böyle iken : Nasıl dinleyebilir ? Nasıl anlayabilir ? Nasıl sevebilir ? —-Bir başkasını .?”
Kendini okumadıktan sonra,kütüphaneler dolusu kitap okusan neye yarar? Okuduğumuz kitaplar içimizde zaten var olan şeyleri gün yüzüne çıkarmamıza ayna olurlar.İster iyisiyle,ister kötüsüyle,yaşamımıza tezahür ederler,tıpkı insanlar gibi.Hepsi bu…
Konuşmak.Tabii ki Varlık nedir başka Yaşamak nedir Az.İnce.Yalın.Derin Su gibi.Rüzgâr gibi Yaprak gibi Gökyüzünün kalbiyle İçtenlikle İncitmeden Fısıldar gibi.Köpük gibi Menevişli bir gönülle Yalansız.İç çeker gibi İnanarak.Çoğalarak.Işıldayarak Saygıyla.Masum.Yeni ~ Konuşmak Kuşların ötüşü gibi Kar gibi.Ova gibi Gölün sabrıyla Yara açmadan Şarkı söyler gibi Gecenin merhametiyle Sabahın rüyasıyla Pencere gibi.Otlar gibi Çocuklar gibi ~ İnsan nasıl büyür yoksa İnsan nasıl anlar İnsan nasıl sever… ~ Şükrü Erbaş / insan Bir Eksik Sözdür
“Anlamını varlığına borçlu değilsin.Varlığını anlamına borçlusun.Hayata kattığın anlam,hayatta kalmandan daha önemli.Varlığını genişletmeye değil,anlamını yükseltmeye bak.!
Varlığına rağmen,seni anlamlı bulmayanlarla oyalanma.Yokluğuna rağmen seni anlamla var edeni gör.”
~
Senai Demirci
“İnsanlar doğuyor,büyüyor,mahdut bir çağa kadar sevişiyor.Sonra yavaş yavaş eskiyor,yıpranıyor ve nihayet ölüyorlardı.Halbuki bir hayvanın,bir nebâtın da geçirmekte olduğu bu mecburi merhaleler arasında,kendini bulmaya çalışan,kendi mânâsıyla anlaşan kaç kişi vardı.?”
~
Sâmiha Ayverdi
“Anla beni.Sıradan bir dünya gibi değilim.Deliliğim var,başka bir boyutta yaşıyorum ve ruhu olmayan şeyler için zamanım yok.”
~
Bukowski
“Öyle hassas insanlar vardır ki kendi tuttuğu yaşları başkasının gözlerinde görünce çıldırır.”
~
M.Proust
“Ben öyle bilirim ki,yaşamak
Berrak bir gökte çocuklar aşkına
S a v a ş m a k t ı r.”
~
İsmet Özel
“Kendini en çok da kendinden sakınmalı,insan.!”
~
nilüfer aksu
“Ne tuhaf insanın içine hiç bakmaması. Ne acı insanın içiyle hiç konuşamaması.Sesine sağır kalması.Kendine yoldaş olamaması.
Hâl böyle iken :
Nasıl dinleyebilir ?
Nasıl anlayabilir ?
Nasıl sevebilir ?
—-Bir başkasını .?”
~
nilüfer aksu
Kendini okumadıktan sonra,kütüphaneler dolusu kitap okusan neye yarar? Okuduğumuz kitaplar içimizde zaten var olan şeyleri gün yüzüne çıkarmamıza ayna olurlar.İster iyisiyle,ister kötüsüyle,yaşamımıza tezahür ederler,tıpkı insanlar gibi.Hepsi bu…
“Güzellik bize şunu söyler.
Yaklaş yaklaş ve ruhunu onar.
Varlığın yarası güzel eylem,güzel söz,güzel insanla iyileşir.Ey mutlak Güzel,bizi güzellikle
terbiye ve teselli et.!”
~
Kemal Sayar
Konuşmak.Tabii ki
Varlık nedir başka
Yaşamak nedir
Az.İnce.Yalın.Derin
Su gibi.Rüzgâr gibi
Yaprak gibi
Gökyüzünün kalbiyle
İçtenlikle
İncitmeden
Fısıldar gibi.Köpük gibi
Menevişli bir gönülle
Yalansız.İç çeker gibi
İnanarak.Çoğalarak.Işıldayarak
Saygıyla.Masum.Yeni
~
Konuşmak
Kuşların ötüşü gibi
Kar gibi.Ova gibi
Gölün sabrıyla
Yara açmadan
Şarkı söyler gibi
Gecenin merhametiyle
Sabahın rüyasıyla
Pencere gibi.Otlar gibi
Çocuklar gibi
~
İnsan nasıl büyür yoksa
İnsan nasıl anlar
İnsan nasıl sever…
~
Şükrü Erbaş / insan Bir Eksik Sözdür