Kültür Sanat Edebiyat Şiir

buzdagı dagıldıda sanki kendi saglam kaldı Kara Prens:pp

Yanağına güL düşmüş, bahar yüzlü tomurcuğum
Sabrın aklımı zorluyor, sev hadi nazar boncuğum

Seni gördüğüm gece ay tutulur, dil yutulur
Bütün dertler unutulur!
Bırak kalbim alev alsın, Bırak derdin beni sarsın
Harca beni her halinle
Aşkın canımı alsın.
..
intizar /nazar boncugum..başka ne söylenir kii.. ;))

maşallahh.. :))

hıhhhhhhhh..

Yolumuz Uzun, Sen Bana Yaslan Bende Sana Gidelim
O Gözler Bana Bakmayacaksa Al Canımı Öleyim
Yüzünü Sakın Dökme, Üzülme Yüzüme Bakma Öyle
Arkanı Sakın Dönme, Susma Anlat Konuş Benimle
...
güliz ayla...

çok begendim bunu..

Kaldi Mi Böyle Adam
Gece Işıktır Odam
Bu Adam Benum Sevdam
İmera Fera

Dere Suyun Bitmedi Denize Aka Aka
Soyunda Asalet Var Boylarında Fiyaka
...
imera /imera fera(gün ışığım..,)

başkalarına bile şifa olurken bir tek birbirimize şifa olamadık,,,,:...

Gece uzun dert uzun gönlümü sardı hüzün
Yalvarırım mevlama aklımdan çıksın yüzün
Gelmez dediğin dertler hep geldi başımıza
Oturup ağlayalım bitmeyen sevdamıza..

Bir Gözyaşı kadar ufaktır,
Gideni bekleyenin umutları.
Ve bir buz dağı kadar serin olur,
ayrılığın ilk geceleri.
Buz tutsa da vücudun
yakar kavurur içini yanardağların….
Bir ürkek ceylan gibidir insanın kendinden kaçışları,
kendini kendine emanet ederek terk edişleri.
Bir körün yaşlarına benzer aşkın gözyaşları.
Göremediği gerçeklere rağmen ağlatır.
Değeni, değmeyeni…
Cam kırıkları üzerinde yürümeye benzer Aşk.
Acıtsa da yürümeye devam edersin
Ve bir Ölüm sessizliği gibidir,
Geride kalanın ÇIĞLIKLARI…
Yazar: Mustafa Hebip