Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Ruhumdaki karmaşalardan yorgun düştüm,
Bir ağacın dalına kondum ve kar tanelerini izledim.
Çok isterdim içimdeki karanlığın dışarıdaki beyazda kaybolabilmesini.
Tekrar uçtum hiçliğe karışabilmenin temennisiyle,
Ama evinden uzaklaşmak sadece bir daha ki mevsime kadar mümkündü.
Göçmen bir kuşun hikayesi aslen özgürlük değildi,
Döngü içinde sürüklenmekten ibaret bir hayat.
Pusulam hep doğru yönü gösterdi,
Bu onların doğrusuydu.
Yudumladım bir kadehte kızıl şerri,
Siz kanı damıttınız da içtiniz.
Beyaz örtüye bir damla sıçradı,
Artık tüm toprağın size sırtı dönük.
Pes etmek bile yasak ağacın meyvesi.
İmkansız mevte karşı gelebilmek,
Bu tarihe el koyamamak adalet inancımı yitirme sebebim oldu.
İradenin içindeki mahkumiyetten şikayetim.
Kabuslarımdı dayattıklarınız zihnimin orta yerinde.
Sahnelere sıkıştırılan sübliminal mesajlar sizin için benim niyetlerim.
Baktığınız bir çerçeve değil,
Ahırdan bozma tecrittesiniz.
Ben uçtukça siz izlerimi gözlersiniz.
Kaçacağım şehirlerden ve ütopyada çıplak bir ben
Dokunacağım yasaklara,
Sevaplardan elleriniz kırılacak.
Her desibeli duyabiliyorum,
Kısın artık kafa seslerinizdeki karanlığı!

azalea-NeoBeat

Bir daha gelmem bu Dünya'ya...

ödevler yapılıyor mu?

Her şey geçer, hayat kalır...

Her gün, biraz kendimizi...

İlk defa yalnızlar mektebinde :))

Gerçek mutluluk, beyin ve sanatla zenginleşen insan düşüncesinin özgürce gelişmesinden başka bir şey değildir...

Utopia, Thomas More

Yorgunum;
İstediğim tek şey yüzümü kucağına koymak,başımın üstünde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza kadar öyle kalmak "kaptan".

Milena'ya Mektuplar, Franz Kafka

Kana karışıp, kalbe ılıklığını pompalatıyor...

Yağmurda yuvarlanan bir uzun yol treni var,
Ve yazdığım mektupta gözyaşları.
Dokunmak istediğim bir kadın var,
Çok özlüyorum onu; ama kayıyor çevrede bir uydu gibi.
Bob Dylan