Kültür Sanat Edebiyat Şiir

…..
AZAP KAPISINDAN
……
Takviyesi taksimi ve tahliyesi yeniden
Sallanip sarsilan kazakistan vesair
Sonucu kacinilmaz bütün despot yönetimlerin inat ve israriyla
Kendi saltanatini kurup kurtarmanin ötesinde hicbir özeni düzeni haysiyeti olmayan
Ve tarih boyunca her yikimin özel ganimet toplayiciliginda herdaim
Vaziyet alip pusuda bekleyen karakteriyle ünlü ruslarin
Gaz ve petrol zengini kazaklar..
Tek basina hükmedip yönetmeye kendinden baska hic bir kimseyi
Hicbir kanunu
Hicbir akli vicdani sorumlulugu
Ve hicbir bilgiyi belgeyi duyup dinlemeyen
Yolsuzlugu hirsizligi vurgunu soygunu doyurup beslemekle müstakil ve mesgul
Ne vatan ne millet ne toplum ne yurt ne dün ne gelecek
Umrunda bile olmayan zevki sefasindaki yavsakligin
Daha özgürlügüne dogru dürüst kavusmamisken bile
Yeniden rus bagimligina muhtac ve mahkum esaretin
Kizil kiyamet yönüne dolasti ve döndü

Seyfi Karaca…….Aralik / 21

Kenguru gibi ziplamaya, tavsan gibi ürküp tüymeye, köpek gibi ürmeye, akrep yilanar gibi kivrildikca INSANLIKTAN akil fikir yüz ve yön cevirmeye, üc bacagi yok zemin kayganligina sandalya üstüne masa kenarina kontrollü gözetimler altinda sayildikca hesabi kitabi sasiran..Aplacigim aplacigim hem biliyor musun..?
KÖR-TOPAL bir yigin seyler, yogurdum kara ayranim zehir taburem yamuk dolap dümen diz boyu zikkim zemberek bile diymeden, ne bulursa cerden cöpten zordan beladan, doldukca kabi ve kalibi doyumsuzluk artiran YIGINLARCA kahir kiyamet kuruntu köhneleri arasinda kaybolmus DUVARLARIN bile sessiz suskunlugu durup dinlemekten bikmis usanmis oldugu; ve herkesin atkidaki kostümlere dayali döseli CARMIHTA hic farki olmayan birbirinin bedenine sesine yüzüne kol davranislarina ve vucut ebatlarina takaslanip ACIL VAKA MÜSTERiLiGiNi yozunup kivrandigi; BIYO-TEKNOLOJI sidigi ve gübresiyle gidasi verilmis, suyu huyu dölü topragi mayalanip beslenmis; yiden güden ezen üzen soyan sömürenlerin kulu kölesi olmanin ötesinde ilerisinde ve haricinde nesi kaldi ki kendinin olan ` aklim fikrim evim barkim insan, huzurum dirligim haram viran, ekmegim tuzum fakir fukaralik nafakasi kitlik kiranlarda ates zulum pahasi; ayrica da zikkim yiyip kan tükürmeye nar bozuk, erik elma kiraz demir döküm patetes portakal bulgur bulamaclar kitlik kiranlariyla, dünyaya gelis gidisini azmis sapmis dert yükü ve cerahat soyu ve soykasi, AYRANIM EKSI cesaretini kim..? Nerden ? Neyle ? Nasil ? - Aplacigim aplacigim, hele de bu derin dipsiz yoksul viranlar yalnizligiyla kendi kendine gömüldükce dünya hayatindan kopup icten ice kapanan küs dargin itkin bikkin yilgin yorgun VESVESELI SIZOFRENIK tabutta- duysun bilsin etsin de, INSANLIGI söyleyip davranabilsin. !!?

Cehennemce dösenmis yigilmis kakilmis yollardan, yilmis yorulmus bir hayatin robot sinyalleriyle teknik donanimini saglamis beslenmis ucurulmus olsa bile GÜVERCIN; zamanin varacagi yer ve insanligin gidecegi KACAK…göcü hüc bitmeyen yikintilarin ATOMIZE CAGINDAKI viran muharebati ve yedegi ulasilabilecek en son tedavülde azalmis olanlarin yerine ne kendini ne de inanci güvencesi olmayan, talan tahrip bir MANYAKLIK MECMUASIDIR, bakar görür de, kuyusuna düstügü INTIHARIN ne muhtesem artiztini oynuyorum ablukasi altindaki oyuklara cukurlara, zehreden kahreden hayatin sir ajandalayip bilgi sizdiranlar arasindadir dinamitci NOBEL; aplaciigim aplacigim vardi ya hani, veya veya ATOMCU Albert filan.

……
KAR TUTUNCA
…….
Kardan adamlar kuruluncaya kadar, kücük adimlarini pesi sira yuvarladikca dönen cig tanelerinden ne topladigini bilen bir sezginin bilinmez düsleriyle kendini en cok yakistigi yere sigdiran, izahi yolu tarifi mümkünsüz mutlululuga yol arkadasigi etmenin ev sahiplisiydi, tasidigi topraklar üzerinde hayatin her türlü katigindan cesniler dürüp saran yavan ekmege, sakilik edip sohbetler söylesen kar ve kizak günleri.
Daha pinara varmadan su, sirali höyüklerden, ayaz tepelerinden ve heybetli daglardan kopup gelerek, akli fikri dogasi ve dünyasi kendine benzeyen cocuklugun her arzusunu silinmez solmaz dilekcelerden okuyup ezber ederek, üstüne yüklenilmis en kutlu emanete MUKAYET OLMA tembihleri niyetiyle inis sarpa bayir yokus esip duran yeller gibi, sessiz duldalari hircin ve nazli kundaktaki insanini sever gibi, KAR TUTUNCA bereketiyle bakmaya GÖRESI gelen , hizenlere asili buz sarkitlari kardan gecilmeyen sokaklarinda evlerin esikler önüydü, evvel zaman duvarlari dibinden akip giderek ve kardan adamlara dalgin simsicacik rüyasina közden kömürden kas göz yaparak, neden sonra herseyi eski yerinde aziksiz ögünsüz azatligin kimim kimsem yoklarina koyup,tipileyen sogukta yitik zaman zemberegine eridikce kaybolan beyazlara bürünmüs isansiz kehler, nutku durgun evler ve uzak ufuklar .

Seyfi.

Kuskusuz degisecek bir zaman olup devri devran. Fakat ismiyle anilacak kadar hic degismeyen ve kalici ilgisi ve itibari olmayi yasadigi hayatin kutlu nafakasi ve vazgecilmez katigi bilmediyse yahut bilemediyse, kaybettigine üzülmenin yükledigi yikim, cocukluga nasilsa etistim büyüdüm diyenlere hic farksiz yine aynisidir. Hem biliyor musun ki, cicekleninceye kadar erikler calilar ve kaysilar, kiyidan kenardan yollarini bilip bilmedigin otlarin süsledigi, AKLIMDASIN EY DÜNYA diye bir ladesin yoktuysa eger, aplaciiigim aplacigim, parlar durur sanirsin da yildizlar senin sandigin yerde degildir artik ve gün dogar dogmaz ürkek kuslarin kopan gürültülere ordaki dünyayi terk edisleri gibi, boncuklari sacilmis, kolyeleri kopmus ve happanciklari devrilmis tespih sallar durur KIZ KURUSU EDASIYLA, ispirtoyla bile sarhosa sürdügü ve süründügü vasitanin aynaliginda ruhsati hazir oglancigin, hatirlarsan eger sen de vardin ya aplacigim aplacigim, diger sokakta kalan pembe kismini, zamanla yarisarak devir devran dönerekten tamamlayan PAMUK SEKERLERI....