© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
hayat boşluk kabul etmez
Kadınlarla savaşa çıkılmaz bu da benim felsefem zira merhamette de sınırları yok düşmanlıkta da
****Her Aynaya Baktığım da hep kendi mi görüyorum.****
Bunca acı, bunca gam varken, bunca kayıp ve ölüm varken insanların hayatında, aklı ve yüreği kötülüğe çalışan, bütün amacı zarar vermek olanlar, size yazıklar olsun !
Hala mı yaa?
Siz hiç mi sevmediniz, sevilmediniz?
Kimse dokunmadı mı yüreğinize aşkla, sevgiyle?
Saçınız okşanmadı mı şefkatle?
Hiç mi girmediniz bir gönüle? Tutulmadı mı elleriniz dostça? Bakılmadı mı gözünüze umutla?
Yaşadıklarınızın hepsinde kendinizin de payı var. Mutsuz ve yalnızsanız, suçun yarısı sizin, unutmayın !
Dönün ve aynaya bakın ;"Ben ne yaptım, ben nasıl biriyim?" diye.
T/Uzaksınız, kendinize bile..
Mutlak ve tasarlanmış kötülüğünüzün altında boğulun...
gönlüm yorgun düştü...
Tevekkül en güzeli...
-----Ehhh sonuç ta sen de bir Kul'sun-----
Düşlerle gerçekler ayrı ayrı yaşar..
Şimdi açsam pencereyi beklesem
Sen gelsen
Olmaz ya hani geliversen
Hiç bir şey sormasan
Hiç bir şey söylemesen
Sussam
Sussan
Sussak.
Susuşların anlattığını dinlesek
Sırt sırta otursak
Katılasıya ağlasak
Sormasak birbirimize sebebini
Sarılsam
Sarılsan
Sarılsak.
Ve yine hiç bir şey konuşmasak
Ama anlasak
Ne vardı sahi
Olmaz ya
Hayal ya
Hani diyorum olsa ne vardı.
Sükûtum edebimdendir..
Hayat üzülecek kadar uzun değil
Dünya çok da yaşanılası bir yer değil
Günler gitgide kısalıyor... Yağmurlar başlamak üzere...
Kapım ardına açık bekledi seni, Niye böyle geç kaldın ?
Soframda yeşil biber tuz ekmek,
Testimde sana sakladığım şarabı,
İçtim yarıya kadar bir başıma...
Seni bekleyerek...
Niye böyle geç kaldın?
“ severim
yaralandığında bile
ruhu derin kalanı ve
küçük bir hadiseden bile
yok olup gideni:
böylece köprüden seve seve geçer o..''
.
" nietzsche _
Cumhuriyetimizin yüzüncü yılı kutlu olsun.
Sana sadece sen lazımsın...
Kudüs le yan yana anılması dahi komiktir.
hem tarihçe sabit olan 1932 den 1950 ye kadar 18 yıl bir nesle Allahu Ekber lafzının söylemesinin yasak eden bir şahıstan bahsediyoruz bir zihniyetten bahsediyoruz.
senden başka sığınacak limanım yok......
Ah benim dağ gibi durup, dal gibi kırılan kalbim.
Ben de dedim ki:
Şimdi ki Nesil'in Mizanı Yoktur
Uyaklı Beyitler, Dizeni Yoktur
Mürşid-i, Aydını, yazarı yoktur
Eski Geleneğin, Tozu Kalmadı.
Cazı, Popu, Rapı Çağladı Çoştu
Gencimiz Batının, peşinden koştu
Yobazı, Aymazı Şavulu Aştı
Mürşid-i Kâmilin, Özü Kalmadı.
Çakıroğlu Yazdı, Ozan Dilinden
Ayrılma dı İlim, İrfan Yolundan
Memleket çok çekti, cahil elinden
Medeniyet Çöktü, İzi Kalmadı... Saygı ve Selamlar.
Vezir PEHLEVAN
uzun zaman oldu yazmayalı anto da
gördüm ki fetö ve artıkları akahpe soysuzları
işgal etmişler
ülkemin
dört bir yanını olduğu gibi.
HESAP VAKTİ gelecek...
“Berrak bir gönülden kirli su akmaz
Güzel bir ruhtan kötü söz çıkmaz
Hayatta her şey ters gidiyorsa , bil ki sen ters yöne girmişsin.”
.
Şems-i Tebrizi
Sonra dedim ki;
Yaşadığınız hayatın anlamını verin, Hapşirmakla çok yaşanmıyor...
Sonra dedim ki bundan sonrası yok bir zamanlar biz idik eksildik bir olduk pürü pak idik islendik kir olduk dün baksan genç idik bugünü gördük pir olduk.
ecnebi feylosof(!) ları rehber ittihaz etmek ancak ecnebilere yakışır.Halbu ki bu kadim islam coğrafyasının 1400 yıldan beri rehber ve üstad edindiği ve bıkmadan usanç duymadan tekrarla ve latif bir lezzetle okuduğu kitap ve bu kitabın doğruluğun ve ihbarını tasdike medar hakikatler var ki iş bu hakikatler karşısında ecnebilerin ve ecnebileri rehber ittihaz edenlerin 1400 yıldan beri kabullenemediği ve çareyi yegane olarak ya dikta ya da muharebe yolunu seçtiği tarihçe sabittir.
Kırağı
Şair: Ülkü Tamer
Kırağı taşıdım güne.
Yaprakları, otları araştırdım
Bir kırağı seçtim kendime
Güneş dağına tuttum ısınsın diye
Cebime koydum keyifle
Çıkardım, hava aldırdım
Büyüttüm, misket yaptım
Okuma öğrettim bir anda
gazoz içirdim, limonata içirdim
Sinemaya götürdüm, renkleri beğendi
Maça götürdüm, topu beğendi
Kıyıya götürdüm, denizi beğendi
Ama biraz da korkup elimi tuttu
İstasyona götürdüm, bavuları beğendi
Eve götürdüm perdeleri beğendi
Kitapları karıştırdı, yemek yedi
Plak çaldım, müzik dinledi
Uyudu, güzel bir rüya gördü.
Ertesi sabah erkenden kalktık
Kırağı taşıdık güne.
"Aşkın da payı var güneşin parıltısında."
Sappho
bizim için ölüm bayramın taa kendisidir.Elhamdülillah.
Eger kış,
'Baharı yüreğimde saklıyorum'
deseydi, ona kim inanırdı?Her tohum bir özlemdir.Öğretilerin çoğu pencere camı gibidir.
Arkasındaki gerçeği görürsün,
ama cam seni gerçekten ayırır.Haydi seninle saklambaç oynayalım.
Yüreğime saklanırsan eğer,
seni bulmak zor olmaz.
Ancak kendi kabuğunun
ardına gizlenirsen,
seni bulmaya çalışmak
bir işe yaramaz.Neşeli yüreklerle birlikte
neşeli şarkılar söyleyen
kederli bir kalp ne kadar yücedir.Yürüyenlerle birlikte yürümeyi yeğlerim,
durup yürüyenlerin geçişini seyretmek değil.Hayır, boşuna yaşamadık biz!
Kemiklerimizden kuleler yapmadılar mı?Özel ve ayrımcı olmayalım.
Unutmayalım ki, şairin aklı da,
akrebin kuyruğu da gururla
aynı yeryüzünden yükselir.Evim der ki, 'Beni bırakma,
çünkü burada senin geçmişin yaşıyor.'
Yolum der ki, ' Gel ve beni izle,
çünkü ben senin geleceğinim.'
Ve ben hem eve, hem de yola derim ki,
'Benim ne geçmişim,
ne de geleceğim var.
Eğer kalırsam,
kalışımda bir ayrılış vardır;
gidersem,
ayrılışımda bir kalış.Yalnızca sevgi ve ölüm
her şeyi değiştirebilir.'Daha dün, yaşam küresi içinde
uyumsuzca titreşen bir kırıntı
olduğumu düşünürdüm.
Şimdi biliyorum ki,
ben kürenin ta kendisiyim,
ve uyumlu kırıntılar halinde
tüm yaşam içimde devinmekte.Adlandıramadığın nimetleri özlediğinde,
ve nedenini bilmeden kederlendiğinde,
işte o zaman büyüyen her şeyle
beraber büyüyecek ve
üst benliğine uzanacaksın.Ağaçlar yeryüzünün
gökkubbeye yazdığı şiirlerdir.
Ama biz onları devirir ve
boşluğumuzu kaydedebilmek için
kağıda dönüştürürüz.Güzelliğin şarkısını söylersen eğer,
çölün ortasında tek başına olsan bile
bir dinleyicin olacaktır.Esin daima şarkı söyler;
asla açıklamaya çalışmaz.En büyük sarkıcı,
sessizliğimizin şarkısını söyleyendir.Eğer ağzın yemekle doluysa
nasıl şarkı söyleyebilirsin?
Ve eğer elin altınla yüklüyse,
şükretmek için nasıl kaldırabilirsin?Sözler zamansızdır.
Onları zamansızlıklarını bilerek
söylemeli ya da yazmalısın.Şiir bir düşüncenin ifadesi değildir.
O, kanayan bir yaradan
veya gülümseyen bir ağızdan
yükselen bir şarkıdır..
Kum ve Köpük - 1926