© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Misafir gelen ama asla ugurlayamayacagim iki davetsiz misafirim
Biri gönlüme gelir, bana aci sevenlerime huzur verir
Digeri ömrüme gelir bana huzur sevenlerime aci verir...
Ama askta; ölümde, gönlüme
Sefa gelir
Hos gelir....
Ve her ikisinede
Boynum kildan incedir.....
Doğum gibi bir mucize...Dönüşüm...
Gelirse de 'hoşgelir sefa gelir'...
Yaklaştığım olduğu anlarda hayatıyı ciddiye aldıran...ve o'nun yokluğu :)) __Sanki gidilip görülmüşçesine anlatılan,bi anlamda kurgulanan,bilinmeyen...Bazen merak ederim ama yine de göze alamam :)) ...
insanların hep korktuğu ama insanları bu dünya'dan kurtaracak tek şeydir ölüm
dünya cehenneminden kurtuluş
Hayatın baki olmadını bir sonunun olduğunu ve bu surenin boşa geçirilmemesi gerektirdigini hatırlarım
insanların en son amacı....
şu an gelebilir. 1-2-3, vazgeçtim:P
ölümün bizi nerde ne zaman ve nasıl beklediği bilinmez...
en iyisi biz;
ölümü her zaman her yerde bekleyelim...
ki anı yaşayalım...dolu dolu
başlangıcın ta kendisi.......
kışı odama misafir diye aldım üşümesin... iyilik yaptığımı düşündüm ama kış kızdı bana gözü karardı çıkmadı odamdan birdaha, şimdi kış bana odamın dört duvarı karlara zindan.. buzlar bileklerimde zilet gibi damarıma inmiyor kesikleri ölüm hakkımı bile elimden aldı,böyle bir hakkım varmıydı? ölmeyi bile beceremiyorum gönlümce.. biri çıksın rahatca ölebileceğim bir yol anlatsın, ben kış zindanından kar odamın zindanından kurtulurum böylece..
Ölüm bu; ne hükümdar tanır, ne soytarı; herkesi aynı iştahla yutar. VİCTOR HUGO
Dünyaya geldiğiniz gün bir yandan yaşamaya, bir yandan ölmeye başlarsınız.
MONTAİGNE
İnsan, ne idrâksiz mahlûktur! Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de, kendi öleceğine inanmak istemez.
NAMIK KEMAL
Ölüm güzel şey; budur perde ardından haber
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?
'ölüm,namazsız ezanla,ezansız namaz arasında geçen zamandır'
NAMAZSIZ EZAN:çocuk doğduğunda kulağına okunan ezan,
EZANSIZ NAMAZ:Cenaze namazı...
her kisinin kendi kiyameti....
rüyadan uyanış, gerçeğe çağrı, kimileri için fasa fiso olsada gerçeğin ta kendisi
şairin dedeği gibi 'hoşgeldin diyebilmekte hüner'
ölüm aslında çok hoş olsa gerek artık yaşama gibi bir derdiniz yok ama arkada kalanlar için acı ve kimse tarif edemez
ölüm için bir hafta önceden bir sürü edebi şeyler söyleyebilirdim ama yeni annesini kaybetmiş biri olarak ölüm = acı, büyük acı kalanlar için tabi.... kendini 'allah ele avuca düşürmedi ' gibi şeylerle teselli etmeye çalışmak ama içinden keşke ölmeseydide senelerce yatsaydı demek.anneler gününde henüz mezar taşı bile olmayan toprak yığınının önünde kalakalmak........ günün 24 saati onu düşünmek.... ah keşeke şunu yapmasaydım, öyle demeseydim diye ağlamak.... elinden hiç birşey gelmemesi
ÖLÜM,ajandamızda kayıtlı olmayan tek randevu.
iyiki var olmasa bu dünya hiç çekilmez...
ölümün en son iyiligi,bi daha olmamasidir. NIETZSCHE
öldük
ölümden birşeyler umarak
bir büyük boşlukta bozuldu büyü...
BEN ÖLÜRSEM AKŞAMÜSTÜ ÖLÜRÜM
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Çocuklar sinemaya gider
Yüzümü bir çiçeğe gömüp
Ağlamak gibi isterim
Derinden bir tren geçer
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Alıp başımı gitmek isterim
Bir akşam bir kente girerim
Kayısı ağaçları arasından
Gidip denize bakarım
Bir tiyatro seyrederim
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Uzaktan bir bulut geçer
Karanlık bir çocukluk bulutu
Gerçeküstücü bir ressam
Dünyayı değiştirmeye başlar
Kuş sesleri, haykırışlar
Denizin ve kırların
Rengi birbirine karışır
Sana bir şiir getiririm
Sözler rüyamdan fışkırır
Dünya bölümlere ayrılır
Birinde bir pazar sabahı
Birinde bir gökyüzü
Birinde sararmış yapraklar
Birinde bir adam
Her şeye yeniden başlar
Ataol Behramoğlu
Ölüm belki de
anladıklarımızın sonu,
Anlayamadıklarımızın ise
Hazin başlangıcı
ED/87
yoldaşlar nasip olmazsa görmek o günü
ölürsem kurtulustan önce yani
alıp götürün anadoluda bir köy mezarlığına gömün beni
hasan beyin vurdurduğu ırgat osman yatsın bir yanımda
ve cavdarın dibinde topragı cocuklayıp
kırkı cıkmadan ölen şehit ayşe öbür yanımda
traktörlerle türküler gecsin alt basımdan mezarlığın
seher aydınlığında taze insan yanık benzin kokusu
tarlalar ortak malı kanallarda su
ve ne kurklık ne candarma kokusu
biz bu türküleri elbette işitecek değiliz
topragın altında yatar up uzun çürür kara dallar gibi Ölüler
topragın altında sağır kör dilsiz
yoldaslar ölürsem o günden önce yani öyle gibide görünüyor
anadoluda bir köy mezarlığına gömün beni
vede uyarına gelirse tepemde birde cınar olursa
tas mas da istemez hani
..............................................................................n.hikmet
Nefsin konusunda Allah'tan kork,tek başına yaratıldığını,tek başına öleceğini,mahşerde tek başına diriltileceğini,tek başına hesaba çekileceğini,yanında tanıdığın hiç kimse olmayacağını unutma.
İmam H.(ra)
WHAT DOES NOT KILL U,
LL MAKE U WISH IT HAD! ..
Hayatın diyalektiği!
kurtuluş! ! ! !
Herkesin yanliz gidecegi, dönüsü olmayan, istemsiz yolculugu.