© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
ölüm aslında herkesin yok olmak olarak bildiği bir kavramdır. aaslında ölüm bilmediğimiz sadece bize iletildiği kadar bildiğimiz bir hayatta 'YENİDEN DOĞMAKTIR'
yeryüzünde hep eşitlikten söz edilir ya işte asıl eşitlik budur. insanlar vakti gelince yeniden ve sonsuz doğmak üzere tek tabut içinde toprağa aslolan gerçeğine yeniden doğmak üzere giderler işte asıl eşitlik herkesin eşit olduğu realite budur.
ölüm, yeniden doğmak...
hakiki aleme geçiş için kesilen biletin zamanı
bu dünyada ölümden başka herşey yalan... herşeyin çaresi var ama ölüme çare yok...
bize verilen sonsuzluk nimetinin giriş kapısı,inanmak istemeyenler içinde
gerçek bi muamma.. sonsuz bi gizem.. çünkü hiç ölüp dirilen yok.. ölümü merak ediyorum ama bi gün nasıl olsa ölüp görücem, hiiiiiiiiç acelem yok! .. :))
Mevt(Ölüm) , vazife-i hayattan bir terhistir, bir paydostur, bir tebdil-i mekândır, bir tahvil-i vücuttur, hayat-ı bâkiyeye bir davettir, bir mebdedir, bir hayat-ı bâkiyenin mukaddimesidir(başlangıcıdır) . Nasıl ki hayatın dünyaya gelmesi bir halk(yaratmak) ve takdirledir. Öyle de, dünyadan gitmesi de bir halk ve takdirle, bir hikmet ve tedbirledir. Çünkü, en basit tabaka-i hayat olan hayat-ı nebâtiyenin mevti (bitkilerin hayatının son bulması) , hayattan daha muntazam bir eser-i san'at olduğunu gösteriyor. Zira, meyvelerin, çekirdeklerin, tohumların mevti tefessühle, çürümek ve dağılmakla göründüğü halde, gayet muntazam bir muamele-i kimyeviye ve mizanlı bir imtizâcât-ı unsuriye (unsurların birleşmesi) ve hikmetli bir teşekkülât-ı zerreviyeden (zerrelerin şekillenmesi) ibaret olan bir yoğurmaktır ki, bu görünmeyen intizamlı ve hikmetli ölümü, sümbülün hayatıyla tezahür ediyor. Demek çekirdeğin mevti(ölümü) , sümbülün mebde-i hayatıdır(hayatın başlangıcıdır): belki ayn-ı hayatı hükmünde olduğu için, şu ölüm dahi hayat kadar mahlûk ve muntazamdır.
Hem zîhayat meyvelerin yahut hayvanların mide-i insaniyede ölümleri, hayat-ı insaniyeye çıkmalarına menşe olduğundan, o mevt onların hayatından daha muntazam ve mahlûk denilir.
İşte, en ednâ tabaka-i hayat olan hayat-ı nebâtiyenin mevti böyle mahlûk, hikmetli ve intizamlı olsa, tabaka-i hayatın en ulvîsi olan hayat-ı insaniyenin başına gelen mevt, elbette, yeraltına girmiş bir çekirdeğin hava âleminde bir ağaç olması gibi, yeraltına giren bir insan da âlem-i berzahta (kabire girdikten sonra kıyamete kadar devam eden hayat alemi, ebedi yolculuğun bir parçası) elbette bir hayat-ı bâkiye sünbülü verecektir.(ebedi hayat sümbülü açacaktır)
Amma mevt(ölüm) nimet olduğunun ciheti ise, çok vücuhundan (yönlerinden) dört veçhine (yönüne) işaret ederiz.
Birincisi: Ağırlaşmış olan vazife-i hayattan ve tekâlif-i hayatiyeden âzâd edip, yüzde doksan dokuz ahbabına kavuşmak için âlem-i berzahta bir visal kapısı (kavuşma kapısı) olduğundan, en büyük bir nimettir.
İkincisi: Dar, sıkıntılı, dağdağalı, zelzeleli dünya zindanından çıkarıp, vüs'atli(geniş) , sürurlu(sevinçli) , ıztırapsız, bâki bir hayata mazhariyetle, Mahbûb-u Bâkînin (Ebedi Sevgilinin) daire-i rahmetine girmektir.
Üçüncüsü: İhtiyarlık gibi, şerâit-i hayatiyeyi (hayat şartlarını) ağırlaştıran birçok esbab vardır ki, mevti, hayatın pek fevkinde(üstünde) nimet olarak gösterir. Meselâ, sana ıztırap veren pek ihtiyar olmuş peder ve validenle beraber, ceddin cedleri, sefalet-i halleriyle senin önünde şimdi bulunsaydı, hayat ne kadar nikmet(musibet) , mevt ne kadar nimet olduğunu bilecektin. Hem meselâ, güzel çiçeklerin âşıkları olan güzel sineklerin, kışın şedâidi (şiddeti) içinde hayatları ne kadar zahmet ve ölümleri ne kadar rahmet olduğu anlaşılır.
Dördüncüsü: Nevm(Uyku) , nasıl ki bir rahat, bir rahmet, bir istirahattir-hususan musibetzedeler, yaralılar, hastalar için. Öyle de, nevmin büyük kardeşi olan mevt dahi, musibetzedelere ve intihara sevk eden belâlarla müptelâ olanlar için ayn-ı nimet ve rahmettir. Amma ehl-i dalâlet için, müteaddit Sözlerde kat'î ispat edildiği gibi, mevt dahi hayat gibi nikmet içinde nikmet, azap içinde azaptır; o bahisten hariçtir.Bediüzzaman
olum siz istediginizde size gelmeyecek ne yazık ki! her an gelebilir, o yuzden her konuda hazırlıklı oldugumuz gibi, olum konusunda da hazırlıklı olmalıyız...
ölüm ölüm ölüm,,,
ölüm az bile metaryalist olmayana...
ölüm zaman zaman keşke dediğim bişey...
Anlayan için bir başlangıç.
korkmadığım şeylerden bi tanesi
ne olursa olsun yaşamaya mecbursun....
boşver ölümü vakti gelen zaten gider...
giden memnun ki yerinden dönen yok seferinden!
Ölüm her aklına geldiğinde
Ah edip vah edip inleme
Bu halinle tanrıyı incitmiş olacaksın
Ecel kapını çaldığı zaman
Evi telaşa verme
O geldiği zaman
Sen gitmiş olacaksın
Ölüm
Ölüm tatlı bir türküdür
Yanıbaşımda yatar
Güller açar
Ve ben hergün ona
Rastlarım sokaklarda.
7 Mart 2003- Münih
İsmail Korkmaz
ölüm=huzur!
ölüm secilmisse güzeldir.özgür iradenle gidebiliryorsan karanlıga bilinmezlige guzeldir.ölüm dinle alakalı degildir.ölüm bir hadisle anlatilacak kadar basit degildir.ölüm huzura kavusmaktır
onurluca,şereflice,hayatın tüm zevklerinden tatmak koşuluyla,yaşanacak bir bilinmezlik,son dur...
foyası
ömrünü
şavkır
ki
ölüm
de
özünde
aykırı
aşktır.
yasami anlamli kilan,
bazilari için ceza,bazilari için büyük ödül,
'sevgiliye' götüren yol,
herkesin bir kez tadacagi aci ya da lezzet..
ÖLÜM
çıkar karşıma yine
SEN
derim...
size ayrılan süre sona ermiştir. bu süre beklediğinizden kısa olabilir ve bu haksızlık canınızı sıkabilir. ama önemli olan bu süre içinde ne yaptığınız ve içine neleri sığdırabildiğizdir. çünkü bunlar sizi ölümsüz kılabilir.
ölum:insanların en son varacağı şey olması aksi halde doğumla birebir olmasıdır..
ölüm: gözlerimiz kapanırken,başka alemlere açılan bir kapıdır.
ölüm yeni bir doğumdur.
sadecece gerçekten varoluş. gideceğim son nokta oluşumum, tamamlanışım. yaşam yaşadıklarım, şu an ve daha önce yaşadıklarım,acılarım, mutluluklarım, pişmanlıklarım hepsi şu andaki geçici beni nasıl oluşturuyorsa tüm yaşadıklarım beni ölüme ulaştıracak.gerçekten varoluşa, tamamlanmışlığa; çünkü ozaman yaratılış sürem tamamlanmış olacak ben ölümle varolacağım
hazırlıklı isen iyi, hazırlıklı değil isen...
her şey öyle değil mi? zaten.
ara sıra kullandığım 'o an kendime geldim' cümlesini tüm hücrelerimle hissedeceğim dehşet güzel/acı/korkunç mefhum...
bedenin bitişi
Ölüm benim için sadece annemin ölmesidir ve onunla beraber giden yaşama sevincimdir. DAHA NE OLSUN...
İnsan bedeninde 5 milyar adet mikroorganizma ile beraber yaşıyor.
bir çoğu asalak olmakla beraber bir kısmı olmazsa zaten insanda yaşayamaz.
Ölüm insanlar için büyük bir hayal kırıklığı yaratan bir son' çünkü öbür dünya yerine toprak altında çürüdüklerini bile göremeyecekler' Mikroorganizmalar için fazla uzun sürmeyecek ama o zamana kadar yemek isteyipte yiyemedikleri bir ziyafetin başlangıcıdır.
HAHAHAMIS (Ankara, Bay, 40)
11.1.2004 20:34
Elcevap:
Ölüm senin dediğin gibi ise, netice olarak güzel bir yaklaşıma parmak bastın; ikimizde aynı yere gideceğiz. Senin fikirlerinin tartışmasını yapmayacağım. Doğru mu yanlış mı diye... Sanırım 2-3 aydır aynı konu üzerinde dönüp dolaşıyoruz.
Lakin eğer ölüm benim dediğim gibi ise; sen bir mucize eseri dönmez ve bu fikriyatta devam edersen senin için netice kötü olacak...Bu demek değil ki, ben gidişatımı garantiledim... Benimki de sağlıklı bir netice olarak bana garantilenmemiş...Velhasıl ikimiz için de durum vahametini koruyor... Senin fikrin doğru ise; yaşadık...!
Dünyanın en kötüsü de çürüyüp gidecek... Ne adaletsiz bir sistem anlayışı değil mi? iyilerde kötülerde çürüyüp gidecek...
>> Bu mesajımı sil
AHMETDİKTERE (Trabzon, Bay, 23)
3.2.2004 18:25
Ölüm anında duyulan acıdan ve bu acının iki katı olan gideceği yeri (Cennet-Cehennem) görmekteki acıdan bizleri Yaradan muhafaza buyursun...(Acılar olumsuzluklarda geçerlidir.)