Nedim Saatcioğlu Şiirleri - Şair Nedim S ...

Ufacık bir ümit verdin ya bana
Ömrümce beklerim seni sevgilim
Seni çok özledim dedin ya bana
Ölsem de gam yemem artık sevgilim

İsterse bu gece sabah olmasın

kudümler dile gelsin… rebab vursun yaylarına… gün dağılma vaktidir… gün ölüm sessizliği…
… … … …
ne çok şey yaşadık zaman içinde… ne çok anı biriktirdik yüreklerimize… ne çok “güneş” ne çok ömür kattık içimize… ne çok baktık aynı pencereden hayata… bazen sırların gölgesinde yaşandı yürek sesimiz… bazen karşı koyamadık kirpiklerin birleşmesine ağladık… bazen yakalandık yaşamın kirli gözlerine… her dilde başka bir hikâye oldu anlara tutsaklığımız… her dilde başka şekle büründü yasaklarımız… oysa AŞK’ı bilselerdi… kanamazdı göz yaşlarımız…

… kan kusuyor kör kuyular… avluda seccadesi… bir tül gibi salınıyor
simsiyah feracesi…

Varlığın dünyama ışık saçıyor
Gül kızım can parem doyumsuz dünyam
Gülünce tüm dünya çiçek açıyor
Derinim küçüğüm ölümsüz sevdam

Dalında kırmızı bir gül gibisin

Bir kuş olup konsam senin omuzlarına
Ben kanat çırpsam sen irkilsen
Rüzgar değmiş gibi saçının tellerine
Öpsem… korkma desem
Benim… aşk özün
Sadece dokunmak istedim teninin rengine

Yüreğimde hüzün var okul açıldı bugün
Oturmuş ağlıyorum gördükçe her gideni
Ne olursun annecim okumak istiyorum
Ne olursun babacım okula gönder beni

Ayakkabı yerine delik bir çarık olsun

Çok uzun değil ki dünya üç günlük
Kimi gün kurursun kimi çağlarsın
Gönlüne pişmanlık duygusu düşer
Nerde hata yaptım diye ağlarsın

Hayaller zindanda gün be gün çürür

Bir zaman dostlarla gönül gönüle
Gezdiğim o yerler nerede şimdi
Rengârenk bahçeler döndü eylüle
Ömrümün ilk demi nerede şimdi

Bir fincan kahvenin hatırı da yok

Kırk yıldan daha çok emek verdim ben
Çok şeyi kaybettim yine kârdayım
Ağzıma geleni kuldan sakınmam
Adımla sanımla NİHAL ARDA’yım

Saçımı okşarsan sana hirayım

Sesini duyunca gün aydın oldu
Hoş geldin tenime bal gözlüm benim
Gözlerim yanında huzuru buldu
Hoş geldin ruhuma nur yüzlüm benim

Meleğim her şeyim dileğim benim

Her sabah onunla doğsa da güneş
İçimde hasreti bir an bitmiyor
Özlemiyle dolu evin her yeri
O beni bırakıp gitti sanıyor

Aldığım nefeste onun izi var