Nedim Saatcioğlu Şiirleri - Şair Nedim S ...

Gün doğmaz gece olmaz bir andasın
Gül olsan kimse dermez
Bal olsan petek vermez
Aşka düşmeyen anlamaz aşktan

Yürürsün boş caddelerde yalnız başına

zamanla acıları zevk edindim kendime… şizofren bir yan daha yaşamaya başladı içimde… hüzünbaz bir duygu yayıldı tenime gitgide çoğalan… bütün sığınaklarım dağıldı… paramparça oldu düşlerimi sakladığım mağaralar… bir trajedi sardı dört bir yanımı… ayrılığın soluk yüzüyle kalınca baş başa ve gelince yalnızlıkla göz göze… bütün acı ağaçları heybetleşti tenimde… kök salmak istercesine bedenime…

“sensizlik ne demek hiç düşündün mü”...

bir insan kaç kez aynı umutla demlenir… gözler kaç kez aynı hayalle perdelenir… bir divit kaç hokkaya batırılır… bir nefes kaç kurşuna satılır…

Nefes almak imkânsız
Yalnızlık ateşten kor
Bilemezsin sevdiğim
Sensizlik ne kadar zor

Yalnızlığın yolunda

Gittin ya düşlerim sokakta kaldı
Mutluluk gönlümle hiç barışmıyor
Hayaller duygular senden yanayken
Sensizlik tenime hiç yakışmıyor

Bir varmış bir yokmuş diye başladık

İçim kan ağlarken dışım güler ya
Gözyaşım yağmura eşlik eder ya
Bir yanım sanki çöl bir yanım derya
İşte öyle bir şey sensiz yaşamak

Gecemi mühürler yalnızlık demi

Hayat kaldığı yerden
Elbet devam edecek
Sen üzülme sevdiğim
Kara günler gidecek

Bahar gelir gül açar

Sen çocukluk düşlerime
Yüreğime düşen hardın
Geçip giden senelerde
Gizli saklı hep sen vardın

Özlem dolu bir kafeste

Gözyaşların yalancı
Aşkın kor olsa gerek
Bakışların kör kurşun
Sevgin zehir zemberek

Ne zaman nur yüzün gelse aklıma
Baktığım her yerde seni ararım
Gönül dağlarımda bitmez sedasın
Aşk narım kadınım sevgi pınarım

Omzunda sevgiyle dinlendi başım

Açıldı kapandı kirpik uçlarım
Geliyor gelmiyor dedim bekledim
Döküldü ortaya gönül suçlarım
Seviyor sevmiyor dedim bekledim

Gün geldi günlerce gözyaşı döktüm