Nedim Saatcioğlu Şiirleri - Şair Nedim S ...

Ben ben ben diyorsun küçük dağlara
Bedenin Haliki kendin sanırsın
Bir Cuma gününde bir Ramazan’da
Dünyanın Maliki kimmiş anlarsın

İpekten yumuşak bir rüzgâr eser

Yüreğimin sesiyle dinle beni ey ömrüm
Ayrıl bildiğin yoldan kendini aşka bırak
Cana can katmak için yola çıktı bu gönlüm
Sıyrıl yasaklarından kendini aşka bırak

El sürmesin tenine güneşten başka kimse

İnsanlara güvenmedin
Hiç kimseyi beğenmedin
İstediler evlenmedin
Tren kaçtı müzmin bekâr

Boşa çıktı külhanlığın

Yılların yükünü vurup sırtıma
Aziz saydım seni duru su kadar
Yediğim lokmadan ayırdım sana
Bilip de görmezden gelme bu kadar

Asalet insana yakışan kılıf

başka bir tenle sevişirken değer mi yürek sesim yüreğine…
elleri…benim gibi dokunur mu sana…
şehvetle şefkati aynı anda yaşar mı hücrelerin…
canını acıtır mı başka bir el tenine dokunurken…
bir alev parçası düşmüşcesine
yüreğin yırtılır mı dudakları sokulurken

Ver elini barılaşım
Yeter artık kavuşalım
Mutlulukla yarışalım
Affet beni naz çiçeğim

İnsan hata yapabilir

Yaşamın içinde renkler saklıydı
Pembeyi beyazı sen sundun kuzum
Bir eylül sabahı cennet bağından
Hoş geldin dünyaya hoş geldin kuzum

Her iklim her mevsim güzeldir ama

Sen gülünce bahar gelir
Yaza döner siyah mevsim
Tomurcuklar çiçek açar
Mavi düşüm ömrüm benim

Kulağımda sözün kaldı

Ne yapsam faydasız dinmiyor sızım
Gün gelir düşler de bitermiş meğer
Unutmak mümkün mü bakışlarını
Yokluğu ölmekten betermiş meğer

Varlığı gönlümde sonsuz meziyet

Ruhumdan göklere hasret Yüksel/ir
Daha çok ararım günbe gün seni
Rahat uyu aşkım gönül verdiğim
Ben iyiyim merak etme sen beni

Cennette melekler yoldaşın olsun