Neden sevmedin ki beni;
Oysa seni de en güzel bir ben severdim..
Ben seni, gecenin kendi sessizliğinde kayboluşu gibi,
Hiçbir hesaba sığmayan bir çaresizlikle sevmiştim.
Geçip gittiğin sokaklarda gölgen kalırdı,
Ben o gölgeyi bile mevsimlerden saklardım.
Sırf tenine değiyor diye rüzgâra imrenir,
Seni düşünürken göğsümde büyüyen fırtınaya
Bir sığınak bulamazdım.
Neden sevemedin ki?
Bir yangını tutuşturmak değildi maksadım,
Sadece soğuk bir akşamüstü,
Işığı hiç sönmeyen bir pencere olmaktı sana.
Avuçlarında biriken yorgunluğu bilip,
Her defasında en baştan tamamlamaktı seni.
Şimdi sustuğum her cümle,
Cevabını bulamamış tek bir soruya çıkar:
İnsan, kendisini böyle sonsuz kılabilen bir sevgiden
Neden geçer ki?
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!