Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

haybeye geçti
bu kadar yıl
bunca değerli zaman
oyalanmaya
yılgınlığa
tahammülümüz kalmadı

sadeliğin
aydınlığın
sıcaklığınla
en yakınımda
damarlarımda
dolaşımımdasın

ne laf olsun babından
ne oyalama
yasak savma
ne zevahiri kurtarma
nabza göre şerbet verme
ne de

bir gece yarısı
ay doğdu pencereme
yüzün
hep ayın on dördü

Mart 2021

eşlik etmez miyim
duruşuna
zorluklarına
umutlu bakışına
ağrına
kar yağarken

ne öcü muhabbeti
korku kültürü
gizli kapaklı
ne umut tacirliği
ne gereksiz iyimserlik
olduğu gibi söylemeli

açık
güneşli havanın ardından
doluya tutulmuş gibiyim
martı ürkekliği
kırık- dökük
yıkık duygularla

kuruntularını
kasıntılarını
ön yargılarını
karamsarlığını
homurtularını
olumsuzluklarını

Bu pespaye hayatta
Buğulu gözler
Kısılarak uzaklara dalar
Yaşlar içeriye akar
Elin kolun bağlı
Çaresiz

Kolay mı sandın ardından bakakalmayı
Anıları koklamayı
Gelene gidene onu sormayı
Adını sayıklamayı
Geçmişten sıyrılmaya çalışmayı
Sokağı, caddeye