Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

mahkumunum
sen, elbet de
bana vız gelir
müebbet

Kasım 2019

bu çağda
utanmasalar
dünyaya düz
hatta dönmüyor diyecekler
ispata yeltenecekler
engizisyon kurup

duruşunla
bakışınla
tebessümünle
gülüşünle
yeniden
yüreğimin varlığını

numarasına
markasına bakmadan
sür boyayı çocuk pabuca
gökyüzünü
rengarenk boyar gibi
fırçaları

gönül dolusu
yaşanılamayanlara inat
hayatın
ağır misillemesidir
yalnızlığım

misillemeyi
sevgide yapmalı
daha fazlası
en fazlası
ve tertemizliği ile
Aralık 2016

imkansızlığımda,
umudum
çaresizliğimde,
çarem oldun
o yüzden ısrarım
vazgeçemeyişim

miladi takvimle
yarım asırı aşıp
altmışına merdiven dayayıp
ömrün Eylülüne geldikse de
unumuzu eleyip
eleğimizi asmadan

eski zamanlardan kalan
tedavülden kalkmış
günümüze hitap etmeyen
mülga
bir sevdaya tutuldum
halen miadı dolmayan

yaşam
bir fenerin camından
yansıyan ışık gibi
son kullanım tarihlidir
pilleri bitinceye kadar