Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

daha küçücükken
akçeli işler yerine
oda, dernek
idealizm derken
seni ihmal etim
kabul ediyorum

ne içinde
ne ortasındasın
ne soyutlanabiliyor
ne sahiplenebiliyorsun
ortaya karışık işte
kıyısından köşesinden yaşadıklarını

dilleri farklı
gereksinimleri
duygu durumları
yazgıları ayni
küçük bedenleri
geniş gönülleriyle

zulme teslim olmayıp
hapsolmadık kabuğumuza
ve
susmadık
avazımız çıktığınca
sinmedik

annesiz büyüyen
körpe kuzudan
tek başına
yaşam savaşı veren
yumurtadan
henüz düşen yavrudan

devinim
ve yenilik içermeyen
dünün aynısı
yüzünü
geleceğe dönemeyen
yarını düşlemeyen

korkunç güzel
denildiğinde
babam derdi ki
hem korkunç
hem güzel nasıl olur
gülerdi ironiye

katmerleşti acılar
korkutmuyor artık
ayrılıklar
ve uzaklıklar ürkütmüyor
yüreklerin birbirini anladığı
sevgiler var oldukça

hani
insanın
canının çekmediği
hissetmediği
yapmak istemediği
mutsuzlukla yarışan

hak yerini bulmadan
laf yerine varmıştı çoktan
ve bu sevda
taşı gediğine koymuştu