ayağımın tozuyla
siftah eden yüreğimle
meyveler çiçekteyken
gün ışımadan
duygular kirlenmeden
sevdim seni
buğdayın başağı
güneşin feri karartıldı
yeşil artık yapay
ovanın
yüce dağ başının dumanının
doğallığı kalmadı
uzun zaman oldu
yıldızlar
yol göstericiliğini yitireli
ay, aldı aydınlığını
çekti gitti
köşesine çekildi
O boncuk gözler
Çocuk yaşta düşer dehşete
Hangi kötümserliğe
Hangi kimsesizliğe
Tanıklık eder bilinmez
Bedeninde
iç çekmektir sevda
içine çekmektir
yüreğinde hissetmektir
sevgi kalesinin burcuna
duygunun bayrağını dikmektir
kalp ağrısı
Gökyüzünü kaplayan
Yürek yangınımın
Küllerinden doğan bulutlar
Eski bir sevdanın harlaması
Duygunun tutum almasıydı
Hepsi bu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!