Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

elbet
güneş kaçamayacak
günün birinde
anlı şanlı doğacak
insanlığın üstüne
o gülümseyen yüzü

Bakacak yüzü
Söyleyecek sözü olmayan
Etik değeri
Ahlakı kalmayan
Orantısız kötülükte sınır tanımayan
Kafasını yerden kaldırıp

bilmelisin ki
bu alemde
işlevi
eylemi
söylemi
amacı

sensiz çekilmiyor
zifiri karanlığa bürünmüş
bu ıssız şehir
duygular sanki
hiç yaşanmamış
yok hükmünde

Var eden makamına
Sıkısıkıya tutunan kasıntı
Sahibinin sesi olan ukala
Gücünü koltuktan alan
Palazlanıp parasıyla, puluyla
Ünvanıyla dövmeye kalkanlar

yok
yoktur
dostluk adına
ister kahve
ister çay
ya da

Ne bir karınca yuvası
Ne kedi, köpeği var
Ne kaplumbağa yürür
Ne rüzgâr eser sokaklarında
Çocuklar derdest
Ne balkonlarında çiçekler

özlemek de
laf mı
yokluğunda
dirhem dirhem
tükeniyorum

yüzler asıldı
duygu sığlaştı
yürek ağladı
acı yoruldu
sular durulmadı
zaman utandı

Bir huzursuzluk ki
Sabaha dek
Sağıma soluma dönerek
Sıkıntılı süreci takiben
Herhal
Tersimden kalktım bugün