Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

daha düne kadar
yekpareyken
kırk kırık parçaya
döndü yüreğim
toparlayamıyorum

dağların
turuncudan mora
gelin gibi süslendiği
renk armonisinin
gözleri kamaştırdığı
içimi ferahlatan rüzgarla

yüreğim tutuştu
kor olup
yandı
külleninceye dek
yaralandı
kanadı

kalender
sedanter
bir yaşam sürmek istiyor
kopamıyorsun yaşamdan
ve derinliklerinden
ürküntü duyuyorsun

hatmedilip
kapandı kitaplar
bir daha
açılmamak üzere
soyut
yaşamdan kopuk olanın

basılmamış
kitap sayfaları gibi dağınık
baskında yırtılan
yakılan kitabın acısı içimdeyken
kitap sayfalarının
gazete kokusuna benzer

evet
bir kız çocuğu
olmalı insanın
doğal
sade
düz

sararan
defter yapraklarının
arasında kalan
kurumuş çiçeksin
anıları canlandıran
heyecan katan

öyle güzel gülümsüyor
öyle tatlı bakıyorsun ki
kim kıyabilir
seni üzmeye
ve kırmaya

sahtekarların
el üstünde tutulduğu
yavşaklığın
fırsatçılığın
bencilliğin
sahte gülüşlerin