Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

emeği değersizleştirme pahasına
işin içeriğindense
orospuluğunu öğrenenler
ömrü billah
iflah olmazlar
inan

kor olup yanan vicdanların
küllerinden doğuyorsa
bir tutam umut
gerçekçi, somut
yalındır yaşanacak zaman

günlerdir
duvarlarla sohbetten sonra
açık bıraktım penceremi
sesini duyarım
belki gelirsin diye
gözüm kapıda

sevgisizlik yüklü
kara bulutların dolaştığı
dipsiz kuyularda
yazın o yakıcı sıcağında
şimşek çaktı beynimde
güneş doğdu göğüs boşluğuma

gecenin koyuluğunda
el eleliğimizde
yıldızlar kaydığında
dilek tutardık
güvenli limanda
omuzuma yaslanırdın

bir yanım kara kış
zirvesi dumanlı
karlı
yüce dağlar
öteki
mor sümbüllü

kumsalda
sır sırta verip
yıldızları kucaklayarak
tüm ihtişamıyla
ayı birlikte batırmak

herkes yaptığı çılgınlıkları
ben de yalnızlığımı
duygularımı
ve umutlarımı
paylaşacağız bugün
bir yıl daha geçecek

varlıkla, yokluğun
çatışmasından doğdum
yeniden
ve çırılçıplak
anne sütüne
bir avuç sevgiye

çay koydum
ve hala
dumanı tütüyor
demi
tam kıvamında
kalk gel sevgili