sene seksen üçte
darbe günlerinin derinliğinde
seni sevdiğimi
ilk kez söyleyebildiğimde
bana bir yıl hayır dedin
şimdi olsa bekler miydim?
hani kar yağıp da
dışarıya çıktığında
ya da
güneşe kaldırdığında kafanı
parlar ve gözün kamaşır da
bakamazsın ya
ilk gidilen yolun
keskin virajı gibidir yaşam
ne zaman
nerede
ve ne ile karşılacağını bilmeden
gitmen gerektiği için gidersin
yaşananlar
inişlerin çıkışla
yokluğun bollukla
insanlığın varsıllıkla yer değiştirdiği
aşağılananların aşağıladığı
şaşaalı abartıların hakim olduğu
dünya dönmese
bir günlüğüne
çıkmasa güneş
yaşanmasa hayat
yoksullar zengin
köleler efendi olsa
gözleri doluyor yurdumun
ağlamaklı
hangi karanlık
ve çıkmaz sokaklarındayım
hüzün içinde
baskı ve şiddet
dönemeyeceğim gidişimde
hani
hep bir ağızdan söylediğimiz müziği
burnumuzun direğini sızlatan
insanın içine işleyen türkülerimizi,
bir duygu yoğunluğum olan şiiri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!