Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sil gözünün yaşını çocuk
ve büyüme
küçücük, tertemiz dünyanda kal
büyüklerin kirli dünyası acımasız
öyle ki
susmadan ağlayacağın kadar

sensizliğimden vuruldum sevgili
kimsesizliğimden
o yüzden
canım yanar da
akmaz kanım

dayanamadı çiçekler
soğuğun baskısına
kuşatmasına
boyunları büküldü
yalnızlıklarında
ve dondular sonunda

yıldızların aydınlattığı
yalpalamadan yürüyenlerle
yerde sürünenlerin selamlaştığı
boş masanın olmadığı
hükümetlerin kurulup, yıkıldığı
gürültülü müzik

çıkıyorsa raydan sevdam
rayları onarırım
devriliyorsa
kendimde ararım

Ağustos 2014

milimetre çapındaki
bir pıhtıya
bağlıysa hayat

değer mi kırmaya
üzmeye

ben yazıyı
sen turayı

ben yazıyı
sen turayı

ben ne diyeyim
bu faşist
bu ahlaksız
bu eşitsiz düzene
diyeceğim odur ki
biraz çaba

belki gelirsin diye
ayrılmaz yüreğim
bir mesaide
bir nöbette
sabahlara kadar
yıllarca

sene seksen üçte
darbe günlerinin derinliğinde
seni sevdiğimi
ilk kez söyleyebildiğimde
bana bir yıl hayır dedin
şimdi olsa bekler miydim?