Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

şarlatanların
soysuzların
utanmazların
savaşların
cana kıyanların
canı cehenneme

hani
evin en değerli köşesinde duran
kanaviçelerde
ya da el işlemelerde
antika değerinde
kapağı açıldığında

boyumuzdan büyük yağardı
aylarca kalkmayan
heybetli kar
mikropları öldürdüğüne inanırdık
sokağa fırlardık
kardeş,arkadaş,mahalleli

bırak bana hikaye anlatmayı
gereğini yap
artık laflara karnım tok
geleceksen gel
gelmeyeceksen de gel artık

istisnasız
her gün boğulur
her gün yok olur
dağılırım sensizliklerde
gel artık

ıslık çalan
şiddetli lodosun
başımı döndürdüğü
içmeden sarhoşluğumsun
geleceksen gel gayrı

parlayan ayda
bir gece yarısı
gülümseyen yüzün
bir de
sıcacık çay ısıtır
içimi

bazı hayatların ederi
diğerinin günlük gideri
kimisine iyi
kimisine en beteri
kimisine kader
diğerine yürü ya kulum peder

inci tanesi gibi berrak
ve sakin
tek tek dökülüyordu
göz yaşları
kontrol edemiyordu
arada zincirleme

acelem var dostlar
oyalamayın
daha yazacaklarım
ve geriye bırakacaklarım
kınamayın beni
daha içimi dökeceğim dostlar