biz
hayata
merdivenlerinden çıkarak
sense
simit arabasının
merdivene tutunması için
varsın dinmesin yağmur
kalmasın kimse ortalıklarda
şimşeklerin aydınlattığı yeryüzünde
kalmak gerekiyorsa
ya da dönmemek üzere gitmek
veya dalgalarla boğuşmak
gökkuşağı renkleriyle
kilim desenli
her ilmeği göz nuru
yürek derinliğimdeki heybemde
coşkularımı
acılarımı
soğuk değdi tenine
baharda kar yağdı üstüne
gülüm goncada
elim koynumda
bakakaldım
iyi insanların
zamanı kısa tutup
çekip gitme vakti geldi buralardan
olanları bırakarak
arkasına bakmadan
umursamadan
hayallerimiz vardı
insanca yaşayabilmek için
afaki olmayan
bir tas sıcak çorba
deliksiz uykuya
hani özel oda falan istemez
mapusta hasretle özlenen
bir dakikası bile dört gözle gözlenen
özel anlam yüklenen
her kapı gıcırtısında
umutla
ismin okunsun diye beklenen
bir masum sevdaydı benimki
beklentisi olmayan
hesapsız
çıkarsız
alçak gönüllü
kendi halinde
ilk güvensizliğimi
güvendiklerimin
güvensizlikleriyle yaşadım
hak etmediğim karşılıklar
bulaşıcı hastalık gibi çoğalan
duygusal travmalarla




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!